Erika tipt de mooiste plekken en leukste adresjes in en rond Périgueux.

Ik ben onlangs op yoga-campingvakantie geweest. Daar heb ik jullie eerder al het één en ander over verteld. Maar hoe cool camping en tent ook waren, we zijn toch af en toe op stap geweest.

Vacansoleil Camping Le Grand Dague ligt midden in een enorm bosrijk gebied, vlakbij de wondermooie hoofdstad van de Périgord: Périgueux. Perfect om ‘s avonds gezellig rond te kuieren en een hapje te gaan eten. Wij aten overheerlijk in Le Troquet en in Le Clos de Saint-Front.

Een ander heel mooi stadje, op een klein uurtje rijden, is Sarlat-la-Canéda. De weg ernaartoe is al even fijn trouwens. De architectuur van de huizen in deze streek is erg opvallend. Door de bijzondere daken zouden ze, volgens mij, niet misstaan in de Efteling. Voor de liefhebbers zijn er minstens duuuzend Foie Gras-winkels in Sarlat, maar ik heb zowaar heel lekker veggie gegeten in Le Bistrot.

En helemaal aan het begin van ons verblijf zijn we zelfs tot in Saint-Emilion gereden. Een bekend wijnstadje, net buiten de Dordogne, in de Gironde. Reken 1u15 om er te geraken. De route langs de vele wijngaarden zal je zeker niet vervelen. Restaurant L’envers du Décor is hier een absolute aanrader.

Erika experimenteert: op reis met Pegase.

Een paar weken terug, tijdens de krokusvakantie, heb ik mijn jongens én mijn ouders getrakteerd op een reisje naar de Turkse Rivièra. Het werd een topvakantie ter plaatse, daar heb ik het eerder al eens over gehad. Maar ook onderweg was het fijn, met dank aan de premium service van Pegase. Privileges all the way, écht waar. En die renderen alleen maar éxtra hard als je kinderen bij hebt.

Zo werden we thuis opgehaald én weer afgeleverd met een luxueus privé taxi-busje. Aan de check-in mochten we via de fast lane. En de wachttijd tot aan het boarden hebben we totaal ontspannen gespendeerd in de VIP lounges van Brussels én Antalya Airport. Eten en drinken à volonté daar, gratis wifi én rust. Zo fijn dat ik bijna hoopte dat onze vluchten vertraging hadden.

Meer weten? Elk type vakantie heeft zijn exclusieve Pegase privileges. Wij kozen voor een upgrade van onze vliegvakantie. Maar er zijn ook waanzinnige voordelen als je kiest voor een autovakantie, een ontdekkingsreis, een exotische vakantie of een citytrip.

7 redenen om toch een reisje naar Turkije te boeken.

Nee, evident is de bestemming niet meer. Hetzelfde lot beschoren als Tunesië en Egypte. Of zo lijkt het toch. Nochtans is er aan de Turkse Rivièra niks veranderd het laatste jaar. Toch niet zichtbaar. Het is er even veilig, of onveilig zo u wil, als hier bij ons. 100 procent zekerheid daarover bestaat gewoon niet meer anno 2017. Dat is de harde realiteit.

Maar kom, hoe onnozel is het dat we wél terug durven reizen vanop Zaventem, maar bang zijn om naar Turkije te vliegen? Juist ja. Héél onnozel. Het (zuiden van het) land is nog altijd de max. En in de buurt van Antalya is het bijzonder aangenaam toeven. Dat heb ik zelf ondervonden. 

Ik geef je dan ook graag zeven goeie redenen om snel je eigen trip naar de Turkse Rivièra te boeken.

  1. Op amper 3,5 uur sta je in Antalya. Met Neckermann reis je ‘s morgens heen en ‘s avonds terug. Je kan bovendien kiezen uit 20 vluchten per week. Zo haal je het maximum uit je reis. (Oh en voor extra luxe op de luchthaven en op het vliegtuig, boek je de Pegase-service!)
  2. De kwaliteit van de hotels is top. Wij logeerden in het Paloma Oceana Resort in Side. Met ruime kamers, surrealistisch grote zwembaden, all-in service, giga buffetten, animatie, een kidsclub, een waterpretpark, toegang tot het strand, enz… Luxe in een ongedwongen sfeer.
  3. De Turken zijn ongelooflijk vriendelijk. Uiteraard proberen ze graag het één en ander te verlappen in de vele winkelstraten of op de grote markten, maar altijd beleefd, nooit opdringerig.
  4. En ze hebben een talenknobbel. De meeste Turken spreken goed Duits en een mondje Engels. En heel vaak lukt het zelfs om in het Nederlands te communiceren.
  5. Als je de klassieke zon, zee, strand-combo even beu bent, zit je razendsnel in de stad of in de natuur. Vanuit Antalya kan je een hele hoop mooie uitstappen maken. Via Neckermann bijvoorbeeld. Wij trokken ondermeer naar Antalya-city voor een wandeling in de oude haven en een bezoek aan het grootste tunnel-aquarium ter wereld. Een enorme belevenis voor onze jongens. Maar je kan ook het water op, de bergen in of een historische site in de buurt bezoeken.
  6. Het eten is ongelooflijk lekker. Ook voor veggie’s. Maar zeker voor fervente vleeseters is het een waar paradijs.
  7. De prijzen zijn belachelijk laag op dit moment. Je krijg héél veel waar voor je geld.

De meeste hotels gaan open vanaf de paasvakantie, het seizoen start volop in mei en tijdens de zomermaanden is het écht feest. Al is het dan ook verschroeiend heet. Mei-juni en sept-okt lijken mij de beste keuzes. Als je tenminste de luxe hebt om buiten het seizoen te reizen.

ABC. Aruba is altijd een goed idee.

Aruba.
One happy island.

Promoprietpraat? Ongetwijfeld. Maar ook heel hard waar. 
Hoe minder kleren, hoe makkelijker het leven. Zo lijkt het wel.

Cactussen. Palmbomen. En hangmatten daartussen.
Zon met wolkjes. Het hele jaar door. Warm, maar nooit té. Altijd een frisse bries.
Perfecte watertemperatuur. Eindeloos veel watersportplezier.

Je praat Engels of Spaans of Papiaments. Maar vooral gewoon Nederlands.
Rondcruisen is makkelijk, fijn en de afstanden zijn klein.

Veel kan, niks moet. Wij gingen 10 dagen, maar het hadden er gerust nog een paar meer mogen zijn.
Verveling? Hoegenaamd niet. En ik heb normaal graag een hele hoop om handen.

De favorieten?
Awel

Beach hopping

  • Nikky Beach/ Reflexions Beach. Vlak naast de luchthaven. Met een topzicht op de landende vliegtuigen. Amper toeristen hier, enkel locals en expats. Altijd plaats. Leuke bar ook, mét zwembad. Twee ligstoelen en een parasol kosten je 30 dollar.
  • Baby Beach. Aan de zuidoost-kant van het eiland. Een droombaai voor kinderen. En hun ouders. Ideaal om te snorkelen ook. Veel locals en weinig toeristen alweer.
  • Mangel Halto Beach. Vlakbij de Spanish Lagoon. A-dem-benemend mooi. Een mangrove-paradijsje. Heerlijk rustig. Ideaal voor de kleintjes én de grootjes. Visjes kijken à volonté.

Eten

  • Bare foot. Sjiek dineren met de voetjes in het zand. Classy en nonchy tegelijk. Superlekker, topbediening.
  • Casibari. Bbq restaurant aan een bijzondere rotsformatie. Heel gezellig, spotgoedkoop en kinderen hebben alle ruimte.
  • Charlie’s. Dé bar van het eiland. Met ook best goed eten. In San Nicolas.
  • Zeerovers. Superpopulaire plek voor gefrituurde vis. Op het water, dus wel je kinderen goed in de gaten houden.

Water stuff

  • SUPPen of SUPyoga
  • Snorkelen
  • Jetskieën

(Kite-)surfclubs zijn er overal. Materiaal huren is easy.

Land stuff

  • De rough kant van het eiland ontdekken: Arikok National park, de restanten van de Natural Bridge, de natural pool, de Californian Lighthouse,…
  • Een foto maken aan de beroemde Fofoti trees op Eagle Beach.
  • Shoppen in dé supermarkt van het eiland: Superfood.

Een huurwagen is wel een absolute must. Vrijheid, blijheid weet je wel. Anders kom je helemaal nergens. En de iets verder afgelegen stranden en stukjes natuur zijn ook hier de mooiste. Makkelijk bovendien om buggy’s, speelgoed en strandspullen mee te sleuren. En als slaapplaats tussendoor. Wij huurden de onze via Sunny Cars. Dat ging lekker vlot. All-inclusive formule. Alles meteen geregeld dus. Geen extra gedoe met verzekeringen of zo. En afhaal op de luchthaven zelf.

We vlogen met KLM, rechtstreeks vanuit Schiphol. En logeerden in het heerlijke Boardwalk Small Hotel. Een oase van rust, aan het verder vrij drukke Palm Beach. Casita’s met 1 of 2 aparte slaapkamers, een eigen terras mét bbq, een fijn zwembadje én hagedissen en leguanen all over the place. Uitgebaat bovendien door twee Belgische zusjes. Heaven on earthOh can we go back please?? Like tomorrow?

Erika cityt(r)ipt: Maastricht.

De stad was mij al meermaals getipt. Maar het is er veel te lang niet van gekomen. Tot een paar weekends geleden. Toen ben ik Maastricht eindelijk van dichtbij gaan bekijken en ervaren. In het kader van mijn verjaardagsweekend en in het gezelschap van een heerlijk groepje vriendinnen. We had a blast.

Shopping must-do’s:

  • De straatjes rond de Markt voor de grote ketens.
  • De Stokstraat voor de dure labels.
  • De Rechtstraat voor kunst en interieurzaken.
  • De Heggenstraat voor de alternatievere boetiekjes.
  • Heppie kinderwinkel

Food (en drinks) favorieten:

 

En oh… de winkels zijn open op zondag!!

landal - 26landal - 30landal - 27landal - 31landal - 28landal - 37landal - 33landal - 32

Wij logeerden op een dik kwartiertje rijden, in het zalige Landal Kasteeldomein De Cauberg. Zo konden we deze citytrip perfect combineren met bezoekjes aan Thermae 2000 en het Holland Casino, een wandeling door de prachtige streek én de gezellige terrasjes van Valkenburg.

Vakantie vibes! Tips voor trips, met en zonder kids.

Zuid-Afrika was een geweldige opener van het nieuwe reisjaar. En waarschijnlijk meteen ook de verste en grootste trip van 2016. Maar dat neemt niet weg dat ik er de komende maanden graag nog wat kleine en middelgrote reisjes aan toevoeg.

Zo hebben we voor de paasvakantie geboekt in Port Greve. Een prachtig Landal-park, in Zeeland. Niet te ver en toch helemaal anders dan thuis. Comfortabel middenin de natuur.
We gaan met het gezin, maar halverwege de week komen mijn ouders en grootouders ook een nachtje slapen. Toch plaats genoeg in onze bungalow voor acht personen.

Later in april staat er een weekendje Oostende gepland.

En begin mei gaan we zowaar kamperen. Met dank aan Vacansoleil. We kozen voor een verblijf in een nieuwe Serengeti Tent op een fijne camping in de Dordogne. Nu maar hopen op mooi weer en een easy autorit.

In juni trek ik dan samen met mijn mama en de jongens naar Zuid-Tirol voor een heuse boerderijvakantie. Een jaar of zes geleden was ik al eens in de regio voor Vlaanderen Vakantieland en o mijn god, ik wist meteen dat ik ooit zou terugkeren.

Eind september verwen ik mezelf met een hele week yoga in dit paradijsje.

En daarna… ligt het nog wat open begot. Alle voorstellen en ideeën welkom 😉

Op reis met kinderen: Westkaap, Zuid-Afrika. The uncensored part.

Niet dat ik de waarheid in mijn vorige posts verdraaid heb. Of bepaalde zaken verzwijg of vergoeilijk. Dat niet. Maar de eerlijkheid gebiedt me wel om te zeggen dat ik enkel de allermooiste foto’s bij mijn relaas geplaatst heb. En hoewel die een goed beeld geven van onze reis, zou het verhaal niet compleet zijn zonder jullie ook de minder esthetisch verantwoorde snapshots te tonen. Ongefilterd en ongecensureerd. Een impressie ook van incidenten en accidenten. En van gewonigheid. Want het is niet omdat je in een mooi buitenland bent (of er naartoe vliegt) dat alles elke minuut crazy spectaculair is.

Het leven zoals het is… tijdens een lange vlucht.
Eten, drinken, spelen, hangen, liggen. En heel veel schermtijd. Uuuuuren schermtijd. Op twee verschillende schermen zelfs. Dat voor je neus en dat van je Ipad. Ja, het kleuterleven kan mooi zijn.

zafrika - 2
zafrika - 3
zafrika - 4

Het leven zoals het is… in een huurauto.
Wie stapt er in langs een deur als het ook langs de koffer kan? En waarom zou je in diezelfde beweging je broer ook niet even ambeteren?

zafrika - 10

Het leven zoals het is… onderweg.
Af en toe stuik je tegen de grond en heb je verzorging nodig. En vettige Fanta.

zafrika - 52

Entertainment op de achterbank is belangrijk. Soms een lach, vaak een traan, af en toe een slaapje. En veel lawaai vooral.

zafrika - 56

Het leven zoals het is… in het vakantiehuis.
Met de Ipad in bed. Omdat je je ouders zover hebt gedreven dat ze een beetje rusten mét dat ding, uiteindelijk beter vinden dan helemaal niet rusten zonder dat ding.

zafrika - 53

Het leven zoals het is… op een warme dag in de stad.
Een ideaal moment om in crisis te gaan. Boos zijn, weglopen, krijsen, op de grond gaan liggen,… Liefst als er zo veel mogelijk mensen op staan te kijken. In alle hysterie is je broer de enige die je begrijpt.

zafrika - 41zafrika - 42

Het leven zoals het is… op een fietstocht door de wijngaarden.
Even zwaar in crisis gaan omdat je tut nog op de vorige estate is blijven liggen. Laat de gids maar gezellig terugrijden, zo warm is het niet. En daarna uitgeput en helemaal bezweet in slaap vallen in de kar. Je vader zal wel trappen.

zafrika - 2zafrika - 82 (1)

Het leven zoals het is… op restaurant.
Je ouders rustig laten eten, wat is daar nu interessant aan? Ontdek de omgeving en laat ze maar achter je aanhollen. Terwijl je broer rechtopstaand meer naast dan in zijn mond propt. En breek het kot een beetje af eventueel.

zafrika - 85 (1)zafrika - 126

Het leven zoals het is… aan Kaap de Goede Hoop.
Ook op het einde van de wereld kan je kaka doen. Op die manier geef je je moeder de unieke kans om je pamper op een mythische plek te verversen.

zafrika - 92

Het leven zoals het is… al je weer naar huis gaat.
Eerst gezellig met z’n twee op de koffers hangen en mekaar daarna al even gezellig afslaan op het vliegtuig. Toch plaats genoeg daar en ook weinig mensen die je kan storen.

zafrika - 108zafrika - 110

Nog een paar dingetjes om af te ronden:

  • Wij vlogen met KLM vanuit Amsterdam. Het kan ongetwijfeld beter en goedkoper, maar we wilden voor de kinderen geen gedoe met tussenstops.
  • Als koppel vind je makkelijk leuke hotelletjes op bijzondere plekken, zelfs in het hoogseizoen. Als je daarentegen een dubbele kamer of een appartementje voor 4 (of meer) nodig hebt, is het aanbod beperkter en boek je best ruim op tijd. Wij waren er wat laat bij. Al hebben we al bij al nog best leuke logies gescoord.
  • We hebben behoorlijk veel gedaan en gezien, maar natuurlijk was het niet de reis die we zonder kinderen gemaakt zouden hebben. Urenlang tafelen en wine tasten, Robbeneiland bezoeken, stevige bergwandelingen maken,… forget it. Op voorhand. Of je raakt alleen maar heel erg gefrustreerd.
  • Je moet sowieso toegevingen doen als het aankomt op eten, schermtijd, tutgebruik,… Pedagogisch totaal onverantwoord kunnen zijn, is dus een must als je dit soort reizen met peuters/kleuters wil maken.

Nog meer tips voor een reisje met je kroost? Hier!

Op reis met kinderen: Westkaap, Zuid-Afrika. Part II.

Deel 1 van mijn reisverslag was all about de praktische kant van de zaak. Hoe de kinderen dit tripje en de lange vluchten verteerd hebben. En over Capetown en omgeving natuurlijk.

In dit tweede deel laat ik je al een stukje van de winelands zien en neem ik je mee op (een soort van) safari.

Daarvoor hadden we onze uitvalsbasis verlegd naar Paarl. Niet het mooiste stadje in de wijnstreek, dat is zonder twijfel Franschhoek, maar wel de plek waar we voor 3 nachten een supercoole villa konden huren in een poepsjieke estate. Een dorp op zich. Alles spikker dan span ook, een leger tuinmannen en nanny’s ter uwer beschikking én slagbomen aan de inkom. Zonder de juiste vingerafdruk kom je er niet in. Toch is het verre van een vakantieresort, de meeste mensen wonen hier permanent. Bij deze dus nog eens bijzonder veel dank aan de lieve Belgen ter plaatse, die ervoor gezorgd hebben dat we toch even mochten proeven van het bijzondere leven in Val de Vie Estate. Het was er ook echt thuiskomen. Veel plaats, geen pottenkijkers en een leuk zwembadje in de tuin.

Franschhoek
Een touchke Frankrijk in Zuid-Afrika. Super idyllisch gelegen, flaneren verplicht en op zowat elke straathoek een sterrenrestaurant. Maar daar ga je met kleine wildebrassen natuurlijk niet echt relaxed naartoe. Dus dronken we koffie bij BICCCS, kochten souvenirs op het zaterdagse marktje (naast een speeltuin!) en genoten van een mini-carnavalsparade.

zafrika - 48zafrika - 50 zafrika - 51 zafrika - 35 zafrika - 34

Val de Vie Estate

zafrika - 45zafrika - 42zafrika - 72zafrika - 73zafrika - 75

Aquila Private Game Reserve- Touwsrivier

De beste optie als je niet in het Krügerpark geraakt (want dat ligt toch op een dikke 1000 km van Kaapstad) of als je bengels te jong zijn voor de real thing. In de meeste wildparken is de minimumleeftijd voor een game drive 6 jaar, in Aquila mogen zelfs baby’s mee op de truck. De wildheid van het gegeven is er dan ook beperkt. Je moet zo’n private game reserve eerder bekijken als een (hele) grote (en dure) zoo. De gidsen weten perfect hoeveel dieren ze van elke soort in huis hebben en ook ongeveer waar ze altijd staan, liggen of hangen. Maar voor kinderen maakt dat geen f*ck uit natuurlijk. Integendeel. Ze zien snel en van belachelijk dichtbij wat ze willen zien. Geen tijd dus om verveeld te geraken en te beginnen zeuren. Bij een echte safari kan dat wel even anders zijn. Finn was het meest onder de indruk van de leeuwen en Rowen ging uiteraard in extase bij een kudde zebra’s. Gerd en ik genoten dan weer vooral van het plezier dat de kinderen beleefden. (Wij hebben zelf de meest magische safari-herinneringen aan Namibië en Tanzania.)

zafrika - 37 zafrika - 36 zafrika - 55zafrika - 56 zafrika - 60 zafrika - 62zafrika - 64zafrika - 66zafrika - 68zafrika - 69 zafrika - 71 zafrika - 70

Kom zeker nog ‘ns terug piepen voor deel 3, later deze week!

Op reis met kinderen: Westkaap, Zuid-Afrika. Part I.

Ik had schrik ja. Misschien was ik deze keer toch net iets te impulsief geweest. Had ik de zaken net iets te optimistisch inschat. En ging ik me die zottigheid ter plaatse, en waarschijnlijk zelfs al op het vliegtuig, gigantisch beklagen. Maar nee hoor, niks van dat. Geen horrorverhalen whatsoever. Onze eerste verre gezinsreis is geweldig goed meegevallen. I swear. Hand op het hart en al. Zo goed zelfs dat ik een week na onze thuiskomst nog altijd op wolkjes loop.

Echt jong, tien dagen 24/7 samen zijn met man en kinderen doet wat met een moeder. Je wordt ontroerd, (figuurlijk) gevoed en af en toe ook (al even figuurlijk) gekraakt. Want ondanks de positieve boventoon waren er hier en daar natuurlijk ook moeilijke momenten in paradise. Ik denk spontaan aan a) een zware crisis op straat in Stellenbosch, b) een hysterische aanval in de wachtrij voor de Tafelberg kabelbaan, c) een tutincident tussen de wijnranken en d) een elleboogwonde (mét bloed!) in Franschhoek na een zoveelste val. Gelukkig zaten het lief en ik hier al snel op dezelfde lijn. Zelf boos worden of lekker meeflippen, waren opties, maar geen heel erg goeie. Betere ideeën: gezamenlijk kalm blijven en vervolgens a) gewoon wachten tot er terug wat redelijkheid in dat kleine lijfje sluipt b) met het hysterische kind toevallig een security medewerkster passeren, onbewust medelijden afdwingen en zo via een binnenweg naar het vertrekplatform van de kabelbaan geloodst worden, zodat je niet nog eens een uur in de brandende zon moet staan wachten. c) de gids terug naar de vorige wine estate laten fietsen om het vergeten tutje op te halen. d) eindeloos troosten, vieze Fanta laten drinken en een zo groot mogelijke pleister op de schade plakken. Eveneens succesvol gebleken: proberen om de humor van de situatie in te zien. Ook al krijg je dan weleens verontwaardigde blikken toegeworpen. Nee meneer, wij lachen ons kind niet uit, maar als hij voor de zoveelste keer (zonder reden en zonder erg, maar met veel drama) onderuit gaat, is dat ergens wel wat hilarisch. Voor ons toch.

Een paar cadeautjes achter de hand houden voor als ze het moeilijk kregen tijdens de lange vluchten of als we iets wilden afdwingen, was dan weer een magistraal idee dat een paar lezeressen me hier aan de hand gedaan hadden. Rowen heeft uren mannetjes gepropt in zijn verse Playmobil-busje en de tractor zorgde ervoor dat hij datzelfde woord ook leerde uitspreken (nu ja, kaktor zegt hij eigenlijk). Finn was op zijn beurt extatisch over een fonkelnieuwe graafmachine en de mini-stormtrooper werd letterlijk op gejuich onthaald. Ook de Ipad was een winner van jewelste. Ik durf de uren schermtijd niet uit te tellen, maar de combinatie tablet/persoonlijk videoscherm deed het nogal goed daar boven in de lucht. Alladin, Toy Story, Tarzan, hij heeft zijn klassiekers meermaals gezien. En daarnaast heeft hij zichzelf een hele hoop apps eigen gemaakt. Educatieve spelletjes gelukkig, daar hadden we wel voor gezorgd. Het kind bevond zich bij momenten in een soort van trance, alsof hij niet kon geloven dat hij zo lang ongestoord zijn ding mocht doen. Ach, allemaal voor de goeie zaak hé. Finn was by far het rustigste kind op het vliegtuig. Zo rustig dat, mocht ik niet af en toe gevraagd hebben of hij niet eens even naar het toilet moest, hij 11u lang niet van zijn stoel zou zijn gekomen. (Tijdens de nachtelijke terugvlucht heeft hij gelukkig ook wel een uur of vier/vijf geslapen). Boven en buiten verwachting.

Wel prognose-bevestigend: dat Rowen het up in the air een stuk lastiger had. Oké, het mannetje houdt van een Donald Duck tekenfilm op tijd en stond en ook een streepje Toy Story weet hij te appreciëren, maar echt lang op iets focussen is natuurlijk nog moeilijk voor een 2-jarige. Hij begreep ook totaal niet waarom hij per se vastgesnoerd moest zitten en zijn tafeltje moest inklappen tijdens het opstijgen en landen. Het is toch veel spannender om een tourke door het vliegtuig te doen? Hup, onder onze benen door, de gang in, achterdoor aan de toiletten, voorbij de stewardessen en via het andere gangpad weer naar onze rij. En dat een keer of 357. Ons kleine spookje voelde bovendien maar al te goed aan dat hij in een groot avontuur beland was en wilde daar liefst geen seconde van missen. Tijdens de heenvlucht heeft hij amper een uur geslapen. Gevolg: drie dagen wallen en zoveel opgestapelde vermoeidheid dat we nu pas het gevoel hebben dat hij weer helemaal bijgeslapen is.

Maar goed, laat ons het vanaf hier ook nog even over de bestemming hebben. Want die heeft me evenzeer beroerd.

De Zuid-Afrikaanse Kaap geeft je op geen enkel moment het zogenaamde ‘Afrikagevoel’, maar de regio is hoe dan ook prachtig. Compact (alle must-sees en -do’s liggen lekker dicht bij mekaar!). Veelzijdig. Kindvriendelijk. Gastvrij. En warm (qua mensen en qua weer, het is er zomer nu!). Het uurverschil bedraagt amper 1u (geen jetlag dus!). Overnachten is niet duur, het eten is goedkoop en de wijn is bijna gratis. Te lekker ook.

Eigenlijk heb ik maar één minpuntje gevonden: de apartheid die er- meer dan 25 jaar na de afschaffing- nog altijd verder sluimert. De blanken gloriëren, de zwarten en kleurlingen zijn het werkvolk. Zij wonen niet in zwaar beveiligde compounds en op sjieke landgoeden, maar hokken samen in de welbekende townships. Duizenden piepkleine, golfplaten huisjes omgeven door zand en vuilnis, zover je kan zien. Ik werd daar stil van. Ik word daar stil van. Maar ik heb ze niet durven fotograferen.

Hieronder de schoonheid die ik wél gecapteerd heb.

Lagoon Beach Hotel & apartments- Milnerton, Capetown
Mooiste zicht op de tafelberg in town.

zafrika - 30 (1)zafrika - 31 (1)zafrika - 41

De V&A Waterfront
Het ‘eilandje’ van Capetown. Resto’s en terrasjes à volonté, een reuzenrad en veel m’as-tu-vu.

zafrika - 2zafrika - 1
Even compleet ter zijde, maar leve de superhandige Quinny buggy! Zo licht, zo praktisch.

Bakoven
Kustdorpje. Mooiste zicht op de 12 apostelen.

zafrika - 4

Camps Bay
Hip, fancy, trendy en zo. Dé plek voor sundowners.

zafrika - 6

De Tafelberg
De trots van de stad. En één van de nieuwe wereldwonderen. Mega must do.

zafrika - 12 (1)zafrika - 14 (1)zafrika - 13 (1) zafrika - 23 zafrika - 24zafrika - 19 (1)zafrika - 9zafrika - 19
Uitputting na de hysterie. Wanhoop en ingehouden boosheid worden heel snel weer liefde. Veel liefde.

zafrika - 16

Meest gehoorde vragen van Finn tijdens deze reis:
– “Maar wanneer gaan we nu naar Afrika???” (“Maar we zijn al lang in Afrika!”)
– “Gaan we nu wéér naar een ander huisje?” (We zijn drie keer van logement veranderd ja.)

zafrika - 15 zafrika - 14zafrika - 13

Steeds terugkerende bezorgdheden van (een steeds weer vallende) Finn tijdens deze reis:
“Ik heb een sneetje!”
“Aaaaauw!”.
“Pas op voor mijn pijntje!”
“Ik kan niet zwemmen met mijn pijntje!”
“Ik heb bloeeeeed”
“Ik wil niet in bad, want dat gaat pijn doen!”

zafrika - 12

Het strand van Noordhoek. Het ‘eindpunt’ van een spectaculaire rit over Chapman’s Peak Drive.

zafrika - 24 (1)

Houtbaai

zafrika - 27

Dunes, dé strandtent van Houtbaai
Heerlijk laidback en kindvriendelijk. Ideaal voor een aperitiefje, het eten kan beter.

zafrika - 25 (1) zafrika - 27 zafrika - 29

Llandudno beach
Belachelijk mooi strand in een prachtige baai. De plek ook waar Madonna en Elton John een optrekje neergepoot hebben. Heerlijk rustig bij zonsondergang.

zafrika - 34zafrika - 35 zafrika - 36 zafrika - 37 zafrika - 38

Benieuwd naar het vervolg van mijn reisverslag? 
Hou je maar al klaar voor deel 2 en deel 3 komende week. En ook voor een wat afwijkend deel 4. Een soort van Zuid-Afrika uncensored, oftewel esthetisch onverantwoorde foto’s zonder filter én zonder roze bril. Het leven zoals het is op reis met kinderen, quoi.

Beautiful Bantry. Naar Ierland voor de première van Broer.

bantry - 18

BROER, de nieuwe film van Geoffrey Enthoven, vanaf nu woensdag 20 januari in de zalen. Een warme aanrader. Niet in het minst omdat de prachtige beelden van de hand van mijn lief zijn. En de film geproducet is door de peter van onze oudste zoon.

Vorig weekend mochten we mee op première-trip naar Bantry, in Ierland. Een idyllisch dorp aan het begin van de Wild Atlantic Way, waar het grootste deel van de prent gedraaid is. Dat het een feestje was, hoef ik u niet te vertellen. Ik laat de beelden voor zich spreken. (Toch diegene die niet gecensureerd werden.)

bantry - 19 bantry - 20 bantry - 3bantry - 3bantry - 1bantry - 4 bantry - 5 bantry - 6bantry - 10 bantry - 11 bantry - 12 bantry - 13 bantry - 7bantry - 15bantry - 16 bantry - 17 bantry - 1