Fun met Finn én Rowen. De eerste!

Ik heb er twee nu die praten. Serieus praten I mean. En dan vergeet ik eigenlijk nog veel te vaak om al die gekkigheden en absurde conversaties neer te schrijven. Een bloemlezing uit wat ik wél onthouden heb:

FINN:

“Omi, jij hebt dikke ballen!” Hij bedoelt billen. (En for the record: hij heeft ongelijk.)

“Ik weet nog niet wie de enge juf is.” Hij bedoelt: wie de strenge juf is.

“Als ik win dan heb ik gewonnen.” Duidelijk, toch?

“Als ik 10j ben, moet ik dan nog bolletjes? Want dan luister ik al.” Aha, tot dan blijven we bewust niet luisteren dus en hebben we dat beloningssysteem nog nodig?

“Mijn juf heeft ook een huis!” Gelukkig seg.

“Als wij gestorven zijn dan worden wij skiletten en dan kan iedereen ons zien.” Zoals de dino’s hé.

ROWEN:

“Picke-nicke, dat is gewoon boterhammen eten.” Nee, niet onder de indruk van deze klas-activiteit.

“Weet ik niet. Weet JIJ dat?” Zo jong en al altijd de bal terugkaatsen.

“Wij zijn met de juf naar de Colraat geweest.” (Hij bedoelt de Colruyt.)

“Mama, als je honger hebt dan moet je eten en als je dorst hebt dan moet je drinken. Ja hé? Ja hé mama?” Ik weet al helemaal hoe de wereld in mekaar zet, maar je moet toch even bevestigen moeder. Zoiets.

En tot slot nog een mooi bericht vanop het toilet: “Mama, ik heb een lange worst gedaan!” Knap hoor jongen.

 

Meer (vuile) praat van de oudste? Hier onder andere.

10 simpele ideeën voor meer balans in je leven!

  1. Het is niet omdat zowat alles mogelijk is in deze tijden dat je ook alles moet doen.
  2. De lat lager leggen, betekent niet dat ze niet meer hoog genoeg ligt.
  3. Probeer niet om het oncontroleerbare te controleren, maar focus op wat je wel in de hand hebt.
  4. Bezinnen is goed, piekeren nutteloos.
  5. Anticiperen is goed, op voorhand panikeren niet.
  6. Denk wat vaker in ‘magjes’ in plaats van ‘moetjes’. It’s all in the mind.
  7. Kijk nooit te ver vooruit. Bekijk een drukke week dag per dag. Bekijk een drukke dag opdracht per opdracht.
  8. Focus op het positieve. Verlies geen energie aan negatieve zaken, mensen en gedachten.
  9. Vrije tijd mag als eens écht vrije tijd zijn.
  10. Als je leven pas na je werk begint, kan het vermoedelijk beter.

 

Nog meer balans? Kijk ook eens naar deze tips!

Erika presenteert: Stratier. Uitgeverij voor meisjes en jongens.

“You create memories. We help to collect them.”

Dat is het idee achter Stratier. De mini-uitgeverij van Dieter Coppens (die van de beroemde familie!) en Tom Suykens (die van de niet zo beroemde familie!). Jonge papa’s/grafische vormgevers, die hun kinderen bewust willen zien opgroeien. En in Stratier zagen ze hét perfecte excuus om hun life goals te combineren met hun work goals.

Zo maken ze bijvoorbeeld grappige, prachtig vormgegeven boekjes om de allermooiste momenten van je kind in te verzamelen. Van een boek voor zijn/haar meest hilarische uitspraken, over een logboek voor de reizen die jullie samen maken tot een moderne versie van het vrienden- en het poëzieboek.

Als een soort van tegengewicht voor al dat digitale geweld, ja. Want boekjes zijn duurzaam en vragen wat meer aandacht en zorg. Wat schrijf je op, welke foto kleef je in, welk moment vind je écht belangrijk om te bewaren? En achteraf is er natuurlijk het plezier van het souvenir. Alles herbeleven, zo vaak je wil. Samen.

Naast die fijne boekjes heeft Stratier trouwens nog meer moois in de webshop. Allemaal met dezelfde filosofie indachtig.

De spaarkaart voor de tandenfee is één van mijn absolute favorieten. Net als het hilarische Tem je kinderen in slechts 15 dagen-bingospel. En de 3 coole XL-spelposters: een woordenzoeker, een cijferbeest en een doolhof.

Zelf shoppen bij Stratier?
Met de code ERIKA krijg je nu 20 procent korting op je bestelling. Nog t.e.m 30 juni.

(Dieter en Tom ontwerpen ook hele originele geboortekaartjes!)

Erika presenteert: S-tof.

S-tof is de gloednieuwe webshop van Iris Heuzel, een mama van drie met een passie voor handwerk. Een DIY-pro die DIY-klungels, zoals ik, óf creatieve moeders met weinig tijd, wil helpen om hun kroost toch van wat originele spullen te voorzien. Kinderkleding op maat. En op smaak vooral. Want ook al naai je zelf niks aan mekaar, jij  kiest wel de stoffen, de patronen en de kleuren.

Kraagje of niet? Lange of korte mouw? Een borstzakje? Een boordje onderaan? Veel kleuren bij mekaar of liever een sobere look? De print vooraan, achteraan of misschien wel overal? Stap voor stap maak je keuzes voor een jurk of een shirt. Zodra je helemaal tevreden bent over je ontwerp, stuur je alles door naar Iris. Zij gaat aan de slag en ongeveer een weekje later zit jouw originele creatie al in de bus.

Mijn jongens zijn alvast tevreden met de creaties van hun mama. Ze werden afgelopen weekend met veel plezier (en ook een paar tranen, om een andere reden weliswaar :)) geshowd aan hun vrienden én aan de diertjes in Planckendael.

Zin om zelf ook een leuk ontwerp te maken? Met de code ‘FREE’ hoef je geen verzendingskosten te betalen.

Mijn 25 tips voor een betere work-life balance.

Nee, ik heb er geen burn-out voor moeten krijgen. Zelfs geen bijna burn-out. Het moederschap heeft voor de klik gezorgd en de keuze voor het ondernemerschap deed de rest. Mijn leven is het merendeel van de tijd heerlijk in balans. Ik werk én ik geniet. Werk en vrije tijd lopen quasi over in elkaar. Daar kan je jaloers op zijn óf je kan er kei-hard zelf voor gaan. 

Zo’n evenwicht overkomt je immers niet, je kiest ervoor. Heel bewust. En ook al besef ik dat niet iedereen op elk moment in zijn of haar leven in de mogelijkheid is om de stappen te zetten die ik heb gezet. Ik ben er wél van overtuigd dat iedereen iets kan doen. Je hebt altijd keuzes in het leven. En zelfs de kleintjes betekenen soms een wereld van verschil.

Ik zet je dus graag op weg. Zodat je kan stoppen met afgunstig te zijn op mensen die het wel voor mekaar lijken te hebben. Het zijn uiteraard geen absolute waarheden die ik verkondig, wel stukken uit het parcours dat ik zelf heb afgelegd. Ideeën en tips waarvan ik hoop dat ze ook voor jou betekenisvol kunnen zijn.

  1. Less is more. Durf keuzes maken. Voor jezelf en voor je kinderen. Een dag heeft maar 24u en van die 24 slaap je er best ook een paar.
  2. Kwaliteit is belangrijker dan kwantiteit. Vroeger was ik nooit thuis, er viel altijd wel érgens iets te beleven. Maar als ik heel eerlijk ben, was het niet elke avond zo’n groot feest. Terwijl ik nu driedubbel geniet als ik op stap ga.
  3. Leer dus nee zeggen. Ik zeg meer nee dan ja. Zowel op professioneel gebied als privé. Als je wil kan je elke dag volproppen, maar op de duur werk je eerder een lijstje af. En beginnen ook leuke dingen aan te voelen als een verplichting. Het is trouwens niet verboden om zo weinig mogelijk tegen je zin te doen.
  4. Bekijk alles wat je doet en iedereen die je ziet even heel kritisch. Met welke vrienden wil ik écht contact houden? Welke afspraken doen er écht toe? Van wie of voor wie moet ik dit? Wat gebeurt er als ik hier of daar niet naartoe ga? Weinig meestal. Geloof me. Forget the FOMO!! En steek zeker geen tijd in negatieve zaken of mensen.
  5. Oftwel: kijk naar wat je écht gelukkig maakt, wat écht van belang is. Vul aan met al de rest.
  6. Weet ook waarom je voor iets kiest. Is het niet voor de inhoud, dan misschien wel voor het geld. Of voor de leuke mensen. Elke reden is in principe valabel, zo lang jij ze bewust geeft.
  7. Plan voldoende tijd voor je lief, je gezin, je familie en je vrienden. Zij zijn je core, zij zullen er in principe altijd voor je zijn. Dat kan je helaas niet van je werkgever zeggen. Je kinderen zijn ook maar één keer klein, je (groot-)ouders leven niet eeuwig.
  8. Maak je niet al te druk om alles wat je niet meer kan doen omdat je kinderen hebt. Je krijgt er andere dingen voor in ruil. En het verloopt ook allemaal in fases. Als je kinderen ouder worden, krijg je vanzelf weer meer ruimte voor jezelf.
  9. Kijk sowieso naar wat je hebt in plaats van naar wat je niet hebt.
  10. Heb geen spijt. Je neemt beslissingen op een bepaald moment in je leven. Je hebt geen vat op de toekomst.
  11. Keuzes en prioriteiten verschillen trouwens van levensfase tot levensfase. Het is dus helemaal oké om ze af en toe te herbekijken.
  12. Neem weer een old school agenda. Zo hou je een veel beter overzicht op je activiteiten.
  13. Laat genoeg ruimte vrij in je agenda. Rustmomenten zijn zo belangrijk. Ofwel neem je die rust effectief, ofwel creëer je zo ruimte voor onverwachte dingen of afspraken. Toevalligheden of onverwachte uitnodigingen maken mij altijd gelukkig.
  14. Ik gruwel van een agenda die weken of maanden op voorhand vol zit. Dat je wil afspreken en het eerstvolgende vrije weekend bevindt zich 3 maanden verder.
  15. Een halve dag vrij is beter dan niks, maar hier en daar probeer ik ook een dag of een paar dagen leeg te houden. Voor een tripje in binnen- of buitenland. Want echte stress verdwijnt niet instant en letterlijk afstand nemen helpt. Eén langere vakantie per jaar is trouwens weinig. Dat moet je een heel jaar uitkijken naar en daarna teren op die paar weken. Probeer je vakantiedagen eens te verdelen over het hele jaar.
  16. Hobby’s voor je kinderen zijn tof, want je wilt hun ontwikkeling stimuleren of je wil dat ze mee kunnen met hun vriendjes. Uiteraard. Maar is het écht nodig dat ze én tekenschool én muziekschool én judo én scouts doen? Jij bent immers vaak diegene die maar over en weer moet rijden.
  17. Durf voor jezelf te kiezen. En denk dan even ook echt alleen aan jezelf. Hoe kort of klein die momentjes ook zijn, pak ze nondedju! Een massage of een yogasessie kan wonderen verrichten.
  18. Sport in het algemeen doet wonderen. Voor je lijf en voor je hoofd!
  19. Als het financiële je tegenhoudt om je werk anders aan te pakken of van werk te veranderen, bedenk dan goed wat je wil: nu leven? Of later leven? Sparen is fijn en een goed pensioen komt hopelijk ooit enorm van pas. Maar wil dat zeggen dat je alleen maar moet werken voor later? Misschien komt er geen later. The time is now babies! En now kan je misschien ook met een beetje minder centen gelukkig zijn.
  20. Durf te zeggen wat er scheelt. Tegen je lief of tegen een baas. Misschien zijn je wensen zo zot nog niet of is je probleem veel minder groot dan je denkt. Een nee heb je, een ja kan je krijgen.
  21. Word zelfstandige, ga 4/5 werken of probeer gewoon zoveel mogelijk flexibiliteit op je werk te versieren. Alles wat je écht gelukkig maakt enkel in korte avonden en weekends proppen, zorgt voor véél stress.
  22. Durf springen. Maak je dromen waar. Keuzes zijn niet per se for life. Niks in het leven is definitief. Als iets niet uitdraait zoals verhoopt, begin je gewoon opnieuw. Mij helpt het om te denken: “Wat is het ergste dat me kan overkomen als ik hiervoor ga?” En meestal valt dat gewéldig goed mee.
  23. Leg de lat misschien ook eens wat lager. Dat wil namelijk niet zeggen dat je ze niet hoog genoeg legt. 
  24. Je kan nooit ever aan ieders verwachtingen voldoen of voor iedereen even goed doen. Probeer dat dus ook niet. Wees mild voor jezelf.
  25. Meer houvast nodig? Meer zicht op je werkpunten en levensdoelen? Dan is de succesplanner van Niki en Stephanie misschien wel iets voor jou. (Met de code ErikaSP17 koop je ‘m zelfs met 25 procent korting!)

Jij nog tips? Vul gerust aan in de comments!

 

Ik geef ook lezingen over dit thema. Meer info via Read my Lips.

Over mijn was en mijn plas. En mijn afval.

Ik hang ‘m zo veel mogelijk buiten, mijn was. De propere dan toch. Daar heb ik jullie vorig jaar rond deze tijd ook al over verteld.

Want telkens je de was te drogen hangt – buiten aan een droogmolen of zelfs binnen aan een droogrek – spaar je je was, het milieu én je portemonnee. Een klein gebaar dat een groot verschil kan maken. Brabantia helpt je daar maar wat graag bij trouwens, met stijlvolle droogrekken en droogmolens in verschillende formaten.

Welke droogoplossing je ook kiest, Brabantia en WeForest planten er in ruil een boom voor in Africa’s Great Green Wall. Hoe geweldig is dat? Sinds het begin van de Love Nature- campagne in 2015 zijn er zo al meer dan 700 000 bomen geplant. En dit jaar hopen de partners de kaap van het miljoen te overschrijden.

En ook de New Icon van Brabantia is een bijzonder zinvolle aankoop. Die stijlvolle pedaalemmers ruimen immers niet alleen je eigen afval op. Met de aanschaf van een New Icon steun je eveneens The Ocean Cleanup, in hun strijd om zo veel mogelijk plastic uit de oceanen te vissen.

Erika bekent: ik heb stoute kinderen.

Eerlijk duurt het langst lieve mensen. En levert ook meer op dan het hoog houden van de schijn. In het beste geval misschien zelfs wat herkenning en troost. En die zou ik wel kunnen gebruiken ja.

Niet dat je me zover krijgt dat ik zeg dat ik gefaald heb als moeder. Zo helder kan ik het nog wel bekijken. Maar helemaal goed pak ik het precies toch ook niet aan, die opvoeding van mijn kinderen. Mijn twee luide, bijzonder levenslustige kleuters. Die overal opgemerkt worden. En niet zelden in weinig positieve zin.

De jongste kan zich nog verschuilen achter de zogeheten terrible three. Heeft zijn broer ook mogen doen destijds. Maar five zou toch funky moeten zijn, dedju?

Ze zien mekaar doodgraag, mijn jongens. En toch geeft de ene de andere vaak liever een djoef op de mulle dan een liefdevolle knuffel. Ze weten best wanneer het allemaal wat stiller mag of zelfs moet. En toch scheppen ze er plezier in om juist dan hun keeltje nog wat verder op te zetten. Ze beseffen heel vaak perfect dat ze beter kunnen, en toch doen ze dat bewust niet.

“Blijf van mekaars lijf. Eet verder. Eét verder. Finn, je bent weer vergeten dat je aan het eten bent. Blijf daar af. Laat je broer gerust. Raap dat op aub. Meen je nu dat je dat melkje weer omver gegooid hebt? Die boterhammen zijn goed zoals ze zijn. Gisteren moesten ze zoals bij opa, nu zijn ze zoals bij opa en is het weer niet goed. Wat zeg je dan? Juist ja, pardon/alstublieft/dankuwel. Kleed je verder aan. Je hebt nog geen schoenen aan. Vraag gewoon wat je nodig hebt lieve schat in plaats van meteen hysterisch te panikeren. Nee, je gaat die dikke jas aandoen anders ga je kou hebben. Stap in de auto aub. Aan je eigen kant. Geef die tut terug aan je broer aub. Stop met ruzie maken over dat ‘dingetje’. Waarom willen jullie toch altijd per se met hetzelfde spelen, jullie hebben tonnen speelgoed verdorie! Blijf in je bedje liggen aub. Ga terug naar je bedje aub. Het interesseert me niet wie er begonnen is. Jullie zullen allebei wel iets gedaan hebben. Enzoverder enzovoort…”

Waarom? Waarom toch? Waarom maken ze het hun moeder soms zo verdomd moeilijk? Waarom leren ze zo weinig bij? Waarom snappen ze na al die tijd nog altijd niet dat de ochtend-en avondrituelen voor iedereen een stuk aangenamer zouden verlopen als ze voor één keer meewerkten? De procedure is elke dag exact dezelfde, waarom doen ze niet eens spontaan wat van hen verwacht wordt? Waarom zien ze niet in dat braaf zijn een pak meer oplevert dan stout zijn?

Soms, enfin, meer dan mij lief is, voel ik mij een soort sergeant. Altijd drillen. Altijd opjagen. Iets te vaak mijn stem verheffen. De wanhoop uitschreeuwen. De goesting krijgen om fysiek pijn te doen zelfs, in de ijdele hoop dat dát wel een oplossing zou zijn. Dat ze dan wél de klik zouden maken. Maar zo ben ik niet. Echt niet. Zo wil ik ook niet zijn.

Nu voor je me vertelt dat er heus wel andere manieren zijn… Lief en kalm heb ik ook geprobeerd, hoor. Blijf ik proberen zelfs. Alles geduldig uitleggen. Positief zijn en belonen als het kan. Straffen en streng zijn als het moet. Maar allemaal met even veel of eerder even weinig effect. Een oplossing is altijd geweldig tijdelijk. In de long run is er geen blijvende vooruitgang. Frus-tre-rend, niet normaal.

En toch weet ik dat het goed komt. Ooit. In een zo dichtbij mogelijke toekomst pleassssse. Voor ik compleet gaga word. Want eigenlijk ben ik heel stabiel van nature. En blij. En content. En op een dag moeten mijn crazy kinders dat ook wel zien en voelen en… overnemen. Ja toch?

Er zijn trouwens nog altijd een hoop waanzinnig fijne momenten. Die mag ik nooit vergeten. Dan zie ik de mooie mensen die diep vanbinnen in die kleine monstertjes verscholen zitten. Nee, ik zou ze voor geen geld ter wereld willen missen, mijn jongens. Hoe vaak ik ze ook (binnensmonds) vervloek. Weet je trouwens dat ze de eersten zijn om hun mama te komen troosten als ze haar zelf hebben doen huilen?

I love them to pieces. En juist daarom doet hun dagelijkse circus me soms zo vreselijk veel pijn.

Erika experimenteert: het Pascaud Beauty Institute.

Ik ga minstens 1 keer per maand naar een Thais massagesalon. Maar daar stoppen mijn wellness-inspanningen ook meteen. Nageltjes laten doen, een facial, waxen,… Allemaal tof en allemaal ooit wel ‘ns laten doen, maar ik kan er op regelmatige basis écht geen tijd voor maken. Dan loop ik liever een toertje, lees een boek of schrijf een artikel. Wel een beetje paradoxaal eigenlijk, want mijn uiterlijk speelt best een grote rol in mijn job. Ik word verondersteld om er altijd netjes en verzorgd bij te lopen.

Nu, echte schoonheid zit van binnen en komt ook van binnen. Goed eten, veel water drinken, regelmatig sporten. Als je je goed voelt, straal je dat ook uit. Letterlijk. Een gezonde huid onderscheid je met gemak van een ongezonde. En een huid in topconditie, daar maak ik wél met plezier tijd voor vrij. Voor Pascaud is het trouwens simpel. Je houdt of krijgt je huid in topconditie door een juiste huidanalyse én een daaropvolgend actieplan. 

Ik reinig goed en smeer me te pletter. Dus ik dacht/hoopte ergens wel dat mijn huid in redelijk goede conditie verkeerde. Gelukkig werd dat ook meteen bevestigd door het huidanalyse-toestel van Pascaud. Hun stokpaardje. Omdat het hoogtechnologische ding zoveel zaken razendsnel in kaart kan brengen. Rimpels, UV-schade, vocht, elasticiteit,…

Al waren er bij mij toch ook een paar tegenvallende resultaten. Zo had ik bijvoorbeeld te weinig talg in mijn huid. En hier en daar ook kleine pigmentvlekjes en beginnende rimpels. Confronterend, maar nu ook niet om instant te panikeren. Zeker omdat je in een Pascaud Instituut meteen een aangepaste behandeling kan starten. Pigmentvlekjes en ondiepe lijntjes worden hier ondermeer aangepakt met groen licht, een prikkelende crème op basis van zuren en een bijzonder heftige gezichtsmassage. Zeer doeltreffend, me dunkt. Mijn huidcellen hebben zowaar nog een halve dag nagegloeid en ik had ook écht een knalrood hoofd na de behandeling. Maar jongens, wat heeft het me deugd gedaan. Wat had en heb ik (ook nu nog) het gevoel dat er eindelijk écht iets gebeurd is. Mijn huid voelt soepeler en ‘lichter’ aan. En ik kan me voorstellen dat het alleen maar beter wordt als ik de behandeling binnenkort nog eens herhaal.

Uiteraard kan je bij Pascaud terecht voor een hele resem behandelingen. Te weinig vocht, te weinig elasticiteit, diepere rimpels,… Maar ook cellulitis of striemen kunnen aangepakt worden. En Marge Pascaud, founding mother van het instituut en de methodes, ontwikkelde ook haar eigen productlijn. Die werkt zowel preventief en van binnenuit (tabletjes), als aan de buitenkant (allerlei emulsies, serums en crèmes).

Zelf ook eens testen? Ik mag een waardebon van 100 euro voor een Pascaud behandeling naar keuze weggeven. Daarvoor moet je enkel een boodschapje achterlaten in de comments hieronder. (Ik maak de winnares bekend via mijn FB-pagina op 29 maart!) En via mijn IG maak je later deze week ook kans op een 24h cream