Time flies! Zeker als je kinderen hebt.

Mijn god wat gaat het hard. Alweer een jaar dat er bijna opzit. Ik voel me nog altijd een meisje, maar ik ben een vrouw van 34 met kinderen van 6 en bijna 4. En die lijken nog harder te hollen dan de tijd. De baby’s werden peuters, de peuters kleuters en nu zit er verdorie al eentje in het eerste leerjaar. Tijd voor een update, me dunkt!

FINN

Mijn oudste is nog steeds een mannetje van weinig woorden. Hij zit soms echt op zijn eigen planeet, of toch op z’n minst ergens heel hoog in de wolken. Al is ie ook super sociaal. Zijn vrienden zijn z’n leven. En zijn empathisch vermogen is meer dan aardig ontwikkeld. Hij ontfermt zich met veel liefde over kindjes en mensen die ziek zijn of pijn hebben. En als hij bloed bij een ander bespeurt, voelt hij soms zo hard mee dat hij zelf flauwvalt. Echt. Dat is nu al twee keer gebeurd. En laatst, toen ie zijn broer geheel per ongeluk een blauw oog had gemept, kon hij ‘s avonds zelfs amper de slaap vatten. Zoveel pijn deed zijn buikje. Van het schuldgevoel. Ja, je zou ‘m een softie kunnen noemen soms. Of kleinzerig op z’n minst. Maar eigenlijk vind ik het een waanzinnig fijne eigenschap van mijn kind, dat oprecht mee kunnen voelen.

Een mooi ontwikkeld EQ dus en over zijn IQ maak ik me eigenlijk ook geen zorgen. Er zit genoeg verstand in dat af en toe licht verdwaasde kopje van hem. Al is zijn cognitieve kunnen niet altijd voor iedereen zo duidelijk. Juist omdat ie verbaal minder sterk is en dat is toch wat mensen het eerst opmerken. Ondertussen doet hij wel echt enorm hard z’n best in het eerste leerjaar. Beter dan we verwacht hadden, daar moet ik eerlijk in zijn. Dat voorbehoud had evenwel nooit met onderschatting te maken, eerder met ‘op safe spelen’. Hij ervaart het zelf ook allemaal veel positiever dan wij ooit hadden durven dromen. Lezen vind ie leuk, schrijven kan hij al mooi en rekenen lukt ook best goed. Hij maakt toegewijd zijn huiswerk, is sowieso in het algemeen een stuk serieuzer geworden en voelt zich helemaal op zijn gemak in de grote school. Daar had ik op voorhand dubbel en dik voor getekend.

Nu, ondanks het feit dat hij op twee maanden tijd enorm veel heeft bijgeleerd, is er hier en daar ook nog wel wat werk aan de winkel. Beter luisteren, beter meewerken in de klas, meer oogcontact maken, juister formuleren,… Niet abnormaal vind ik, z’n schoolcarrière is juist begonnen. En ga je trouwens niet naar school om te leren? Om te ‘groeien’? Maar de juf bleef tijdens het oudercontact voor de herfstvakantie toch behoorlijk doorgaan op de ‘mankementjes’. Alsof het nu al vast stond dat Finn ook de komende jaren achterop zal hinken. Het was ongetwijfeld goed bedoeld, kwestie van kort op de bal te spelen en zo, maar wij vonden het wat jammer dat ze op die manier de waanzinnige evolutie die hij doorgemaakt heeft quasi compleet negeerde. Bovendien kunnen we gewoon niet meer doen dan we nu al doen. Hij wordt zowel thuis als op school goed begeleid en hij doet daarbovenop wekelijks nog een uurtje kine en logo om op de details te werken.

Echte hobby’s heeft onze oudste voorlopig nog niet. Omdat hij ze zelf niet per se wil. En omdat zo’n schoolweek op zich al zwaar genoeg is. Alleen de scouts, op zondag. Da’s echt honderd procent zijn ding. Omdat het daar om spel en vrienden draait. En het vrijheidsgevoel redelijk groot is. Volgend seizoen wil hij wel gaan bmx’en. (Inderdaad, we houden ons hart nu al vast. Want de combo niet zo handig+ kleinzerig lijkt me weinig ideaal in die sport.) Thuis houdt hij dan weer enorm van lego, tekenen en op zijn iPad spelen. Met die dingen kan hij probleemloos uren geconcentreerd bezig zijn. En deze herfstvakantie heeft hij met veel plezier een voetbalkampje afgewerkt.

Uiterlijk wordt onze Finneman echt een grote, stoere jongen. Zijn broeken moeten smal zijn, de haren glad naar achter gekamd. En in zijn mond gapen nu al 4 gaten. Uitgevallen melktand 3 en 4 hebben we helaas nooit teruggevonden. Hij heeft de laatste keer dan maar een tekening van zijn tand gemaakt als bewijs voor de tandenfee.

Quotes:

  •  “Dat boeit me niet, gast.”
  • “Mijn tand is los en mijn arm doet pijn en ik moet snuiten en hoesten.” Zelfbeklag is ook één van zijn talenten ja.
  • Toen de meester op voetbalkamp vroeg bij welke voetbalploeg hij normaal gezien voetbalt: “bij Spanje!” 
  • “Kijk mama, ik doe een schaarbeweging!” Een schijnbeweging dus.
  •  “Ronaldo, dat is een hele goeie ploeg hé?” 

 

ROWEN

De kleinste is minstens even luid als zijn broer. Zo niet luider. Maar voor de rest in hij in heel veel opzichten de tegenpool van Finn. Wél alert en wél verbaal. Altijd vrolijk ook. Prettig gestoord. Soms ook onprettig. En belachelijk schattig. Wat ie zelf ook verdomd goed weet. En gebruikt. Zeg maar misbruikt. Knuffelbaar is in zijn geval echt een understatement. Rowen is een klein blond knuffelmachientje. Nog altijd veel te vaak met een tut in zijn mond. En één aan zijn neus. En een papfles op zijn hoofd. For real. Zo slim in zijn uitspraken, zo fel in zijn handelingen en soms nog zo een kleine, kwetsbare baby.

Hij heeft ondertussen ook een avondvullend liedjesrepertoire opgebouwd. Van rupsje nooit genoeg, over de giraffen die de juffrouw straffen tot kind van de duivel en bakske vol met stro. En sowieso praat de kleine, blonde god honderuit. Met een heerlijk Franse r. En als hij danst, oogt dat heel modern. Met veel grondwerk.

Verder houdt ie van tekenen, van Paw Patrol en van puzzelen. Dju, dat laatste kan ie de laatste tijd echt supergoed. Spiderman- en ninja-vechtspelletjes blijven het ook nog altijd goed doen. Een pak minder fighting spirit en zelfvertrouwen helaas als ie ‘s ochtends aan de schoolpoort arriveert. Hij moet nu alleen de kleuterspeelplaats op en dat resulteert al twee maanden lang elke ochtend in traantjes en/of sippe lipjes. Zijn verlatingsangst piekt sowieso harder dan ooit tevoren. “Mama? Mamaaaa? Mamaaaaaaaaa?” Telkens ik 3 seconden uit het zicht ben. Of: “Mama, waarom moet jij altijd werken?” Zodra ik de boîte dreig te verlaten. En vervolgens kleeft het kind wanhopig tegen het raam, hysterisch schreeuwend dat ik niet weg mag of dat hij mee moet. Heftig hoor voor een moederhart. Héél heftig.

Oh en Rowen heeft een top 5  samengesteld van de klasgenootjes die hij, in januari, op zijn vierde verjaardagsfeest wil zien verschijnen. De eerste 4 zijn onwrikbare zekerheden, de nummer 5 wisselt van week tot week. Het thema ligt ook al vast: leeuwen. En hij krijgt zelf 2 stukken taart, de rest elk maar eentje.

Quotes:

  • Terwijl ie met z’n handen in de lucht pipi doet: “Kijk ‘ns mama, ik doe dat zonder vasthouden. Ik kan dat. Ik doe het in het midden, niet naast het toiletje.”
  • “Wij hebben in ons klasje gespeeld met ridder-mensen en ridder-paarden.”
  • “Mamaaaaa? Waarrrom… ???” En dan bedenkt ie één of andere nietszeggende vraag. Puur om mij nog een keer terug te roepen als ik zijn slaapkamer uit ben.
  • Kijk, ik kan mijn zever aflikken met mijn tong!” Geef toe, een talent.
  • “Ik hou van aaitjes. En van kusjes.”
  • “Finn is een flauwemans!” 
  •  “Vollenbak gast!” Auch.
  • “Fuck you bitch!” Nog veel meer auch.

Erika kiest haar favorieten uit de nieuwe Kipling-collectie.

De herfst is in het land, zoveel is duidelijk. Nogal onaangenaam als je niet echt zot bent van de combo regen, wind en weinig licht. Maar gelukkig compenseren de nieuwe collecties het één en ander. Die van Kipling bijvoorbeeld.
De herfstmodellen en designs zien er super uit. En ze zijn zoals altijd stijlvol én praktisch.

Ik koos alvast voor deze twee topstuks
Wat zijn jouw favorieten?

Rockin’ the Rockies! Met de RV door West-Canada.

Achteraf bekeken een beetje zot dat we het in amper een week tijd gedaan hebben, maar wel dolgelukkig dát we het gedaan hebben. Van Vancouver naar de Rockies en terug. In een RV. Want zo’n camper is toch echt wel een waanzinnige ervaring voor kinderen. En voor een eerste keer is Canada hét perfecte land en zijn de parken richting en in de Rockies dé perfecte plekken. Alles is er voorzien op mobilhomes. En als je ermee kan rijden (danku liefje!) en je niet stoort aan kletterend servies in de kasten, is zo’n ding eigenlijk ook best comfortabel. Eten koop je in de supermarkt, overnachten doe je op een camping. De kinderen kunnen onderweg tekenen of spelletjes spelen en zelfs slapen als het nodig is. Voor de snelheid hoef je ‘t trouwens ook niet te laten. Je mag nergens harder rijden dan 100km per uur en dat kunnen die bakken makkelijk aan.

Wij haalden onze RV bij Canadream in Vancouver, één van de grote verhuurbedrijven. Cruise Canada is ook een goeie optie naar het schijnt. Prijzen en voorwaarden zijn heel vergelijkbaar. De huur van je huisje op wielen én de benzine ervoor zijn vrij duur, onderweg doe je gelukkig een pak minder op. Een staanplaats op een camping is goedkoop en door zelf te koken bespaar je uiteraard ook een hoop geld.

Goed om weten?

  • De zomermaanden in Canada zijn bijzonder druk. Wachtrijen en overvolle parkings bij de grote trekpleisters zijn geen uitzondering. Op voorhand reserveren voor een plek op een fijne camping is zelfs strikt noodzakelijk. Maar laat je nu ook weer niet te hard afschrikken. Wij waren er eind juli/begin augustus en de grote hoeveelheid toeristen heeft ons nergens echt beïnvloed of beperkt. Het land is gigantisch, de wegen ruim en relaxt en er zijn zoveel dingen te doen, te zien en te beleven, dat de massa uiteindelijk goed verspreid geraakt.
  • Als de officiële campings in de parken volzet zijn, weet dan dat er vaak nog een zogenaamde overflow camping is waar je wél nog terecht kan. Een groot terrein zonder voorzieningen (enkel dry toilets en waterkraantjes), waar je zelf je plekje kiest. Met de camper of de tent. Wij deden het in Jasper en kregen een waanzinnige sterrenhemel, een beer én een wolf in return voor amper een Canadese dollar of 15.
  • Lake Louise, het beroemdste meer in de regio, hebben we niet kunnen zien. De parking vlakbij was om 9u15 al volzet en daarop werden we doorverwezen naar een shuttle parking een paar km verderop. Hadden we geen zin in. Zou ons té veel tijd gekost hebben. Maar spijt hebben we niet, andere mooie meren genoeg gezien. Als jij toch absoluut wil gaan kijken naar Lake Louise, vertrek dan best meteen na zonsopgang of probeer kort voor zonsondergang te arriveren. Het mooie licht en een beperktere hoeveelheid Aziaten en Amerikanen zullen je beloning zijn.
  • Iets waar in deze tijd van het jaar ook moeilijk aan te ontsnappen valt, zijn de vele bosbranden en vooral de gevolgen ervan. Afgesloten wegen en dikke rookgordijnen tot wel honderden kilometers verder. De laatste dagen van onze reis scheen de zon volop en werden temperaturen van 30 graden voorspeld, maar omwille van de rook, voelde het heel wat frisser aan en waren de zon en het landschap amper te zien. Onveilig hebben we ons evenwel nooit gevoeld. De Canadezen hebben massaal veel ervaring met bosbranden en hadden de situatie totaal onder controle.
  • Canada viert dit jaar zijn 150-jarig bestaan. De toegang tot alle National Parks is daarom nog helemaal gratis tot eind 2017.
  • Je hoeft niet per se een round-trip te maken met de RV. Je kan ‘m bijvoorbeeld ook ophalen in Vancouver en droppen in Calgary. Inleveren in de USA kan niet, maar je mag wel zonder problemen de grens over.
  • Als je vanuit Valemont richting Jasper rijdt, vergeet dan niet dat je ergens halverwege een andere tijdszone binnen rijdt. Je verliest een uurtje!
  • Mooier dan de Icefields Parkway wordt een weg niet. De beide wegen tussen Lake Louise en Banff vonden wij persoonlijk een tegenvaller.
  • Vergeet Yoho National Park niet! Kleiner dan Jasper en Banff, maar zeer aan te bevelen. Field is een leuke stop en de Takkakaw Falls en Emerald Lake (zeker een kano huren!) zijn fenomenaal.  
  • Ik was het meest onder de indruk van Moraine Lake (vlakbij Lake Louise).

Onze route?

VANCOUVER

SPENCES BRIDGE- Acacia Grove RV Park

VALEMONT- Irvin’s RV Park & Campground

MOUNT ROBSON  (PROVINCIAL PARK)

JASPER NATIONAL PARK- Overflow campground

MEDICINE LAKE – JASPER NATIONAL PARK

LAKE MALIGNE- JASPER NATIONAL PARK

ICEFIELDS PARKWAY  JASPER-LAKE LOUISE

PEYTO LAKE- BANFF NATIONAL PARK  

GOLDEN MUNICIPAL CAMPGROUND

LAKE LOUISE CAMPGROUND

MORAINE LAKE- BANFF NATIONAL PARK

YOHO NATIONAL PARK- TAKKAKAW FALLS

VERMILLION LAKES- BANFF NATIONAL PARK

EMERALD LAKE- YOHO NATIONAL PARK

FIELD- YOHO NATIONAL PARK

REVELSTOKE- Lamplighter Campground

HOPE- Othello Tunnels Campground

Meer lezen over onze reis?
Een verre reis met kinderen? Ja, dat kan.
Erika citytript: Vancouver.
Erika citytript: Seattle.

Erika presenteert: Albelli.

Dat onze reis naar Canada afgelopen zomer memorabel was, had je vermoedelijk al wel begrepen. De eerste indrukken deelde ik in juli en augustus via Instagram. De full story en een hoop extra beelden vind je (de komende weken) op de blog. Maar dat is enkel het digitale verhaal natuurlijk. Om nog langer na te genieten, maak ik van onze mooiste reizen ook een écht fotoalbum. Ja hoor, op papier en al.

Oké, het is even doorbijten. Je moet foto’s selecteren en organiseren. Een cover en wat kleurtjes of andere extra’s kiezen. Wat tekst toevoegen eventueel. Maar eigenlijk is jezelf zover krijgen om eraan te beginnen de allermoeilijkste stap. Wat volgt is poepsimpel. Via de software van Albelli bijvoorbeeld. Die is in no time gedownload en heel erg intuïtief. Je hoeft heus geen uitgebreide manuals te doorworstelen. Ook de bestelling zelf loopt supervlot. En het belangrijkste van al: de kwaliteit van je fotoboek is top. Héél erg top zelfs.

Albelli geeft je bovendien, naast de printversie, ook een online-versie van je album! Die kan je in 1 klik delen met wie je maar wil.

Zelf eens uitproberen? Met de code ERIKA20 krijg je 20% korting op je bestelling. (Geldig op alle producten, exclusief verzendkosten. Nog tot eind 2017.)

Terug naar school met CKS Fashion.

Een nieuw schooljaar vraagt, nee schreeuwt!, om nieuwe outfits. Voor kinderen én voor hun moeders. Ja toch? Hé?

Altijd fijn bovendien om die twee vliegen in één klap te slaan. Bij CKS fashion kan dat. Ik vond er deze topoutfits voor the 3 of us.

Als je nu shopt in een CKS-winkel of online, voor een minimum-bedrag van 99,99€ , krijg je er gratis een hippe lunchbox bij. (Actie nog geldig tot 17/09/17). En met de code Erikavantielen scoor je sowieso een mooie 10% korting op je bestelling. 

En plots was het september.

Ik snap écht niet hoe het zo snel voorbij is kunnen gaan. Dat groot verlof van 2017. Daarnet was het nog juni en hoopten we hartstochtelijk dat de hittegolf toen de voorbode zou zijn van een fabuleuze zomer. Plots is het volop september, zijn de scholen weer open en kondigt de herfst zich genadeloos aan.

Zou een leven met kinderen dan toch harder gaan dan een leven zonder?
Of raast het sneller voorbij omdat we ouder worden?

Nee, tuurlijk niet. De klok tikt voor ons allemaal aan exact hetzelfde, genadeloze tempo. Al voelt niet iedereen die hete adem in zijn of haar nek. Hoe meer je in het moment leeft, hoe langer dat moment duurt. Hoe meer je combineert en vooruit loopt op de feiten, hoe korter het lijkt.

Nu, ik heb genoten hoor. Heel hard zelfs. Van onze waanzinnige reis naar Canada. (Waarover trouwens nog heel wat posts gepland staan!) Van dat weekend aan zee met de allerliefste vrienden. Van een waanzinnige feest-driedaagse op Pukkelpop. Van drie spetterende verjaardagsparties. Van mijn werk voor Familie, RTV en nog een paar andere zeer fijne opdrachtgevers. Van het spelplezier van mijn kinderen. Van de bezoekjes aan mijn ouders en grootouders.

Maar ik ben hier en daar ook vergeten te ademen. Dat moet ik even eerlijk toegeven. De intensiteit lag bij momenten misschien een beetje té hoog. Zowel qua werk als qua ontspanning. Er was altijd wel iets. Zelfs een zogezegd vrije dag werd al snel gevuld. Er tussendoor moest er ingepakt worden. En uitgepakt. En gewassen. En over-en-weer gereden. En gepoetst.

En getobt over al die fijne mensen waarmee ik nog wilde afspreken, maar waar er geen tijd meer voor overbleef.

Ik weet nochtans beter.

Ja, zo komt het dus dat het bijna Sinterklaas én Kerstmis én Nieuwjaar is. En dat ik eigenlijk alweer verlof kan gebruiken.

Om van mijn verlof te bekomen. 

Erika op trot in eigen land: Sint-Truiden.

En toen mocht ik wéér naar Limburg, ja. Naar Sint-Truiden dan nog wel. Hoofdstad van Haspengouw. Parel in de fruitvallei. Ambitieuze, maar niet eens overdreven titels. Het is echt een superfijn stadje. En je maakt er ook heel makkelijk de perfecte natuur-cultuur combo.

De goeie Sint-Truiden vibes lieten zich bij mij al meteen voelen toen we op een zonnige zaterdagochtend op het imposante marktplein arriveerden. De wekelijkse markt was in volle gang, de terrasjes zaten vol. Een pak nieuwe terrasjes, veel trendy zaken. Ik had er gerust nog wat langer willen rondhangen, ware het niet dat er nog heel wat ander leuks op ons wachtte.

De fruitvallei-wandeling bijvoorbeeld. Die start achter het station (waar je je auto gratis kan parkeren) en voert je in no time de velden in. Wij kozen voor de kortste van de drie uitgestippelde routes. Die is 2,7 km lang en dus perfect voor korte, snel vermoeide kinderbeentjes. De buggy kan zelfs mee als je wil (en als het niet geregend heeft de dagen ervoor). Je loopt langs en tussen de fruitbomen, passeert een insectenhotel en een kikkerpoel en halverwege is er een gewéldige speelwijde/pic-nic plek. Haal op voorhand wat lekkers bij Dony Gourmet Store en het idyllische plaatje is compleet.

Nog meer fruitgeluk kregen we later op de middag, in Fruitbedrijf JacobsDaar ben je op bepaalde dagen in het seizoen welkom om je eigen kersen (of appels, later dit jaar) te plukken. Je wordt het veld in gereden met de tractor, doet je ding daar (plukken én eten dus) en achteraf betaal je gewoon wat er in je mandje ligt. Wij hebben alleszins nog een hele week van onze buit gesmuld. Eigen pluk smaakt trouwens honderd keer beter dan supermarkt-stuff.

Oh, en net als je denkt dat de dolle kinderpret hierna nog moeilijk te overtreffen is, kom je terecht bij  ‘t Kelshof in Domein Nieuwenhoven. Een gezellige brasserie, met een groot terras en zicht op de meest waanzinnige speeltuin. Echt een waar paradijs, waar we een pak langer dan verwacht zijn blijven hangen.

Ook onze lunchplek op zondag was zonder meer zalig: ‘t Speelhof. Een groene oase middenin de stad, die z’n naam alle eer aan doet. Lekker eten, lekker spelen. Zij bezig, wij op ons gemak.

En dan moet ik het tot slot toch ook nog even hebben over die magische plek waar we geslapen hebben. Het Land van Engelingen. Vakantiehuis én ontspanningsoord, zo pogen de eigenaars het te omschrijven. Ik noem het een thuisje op het einde van de wereld. Een prachtig landgoed in Helshoven, Borgloon. Op een kwartiertje van Sint-Truiden centrum, maar oh zo ver weg in je hoofd. Een oord waar ooit het water van de Herk het molenrad van de Engelingenmolen liet draaien. Ondertussen verbouwden Lieve en Freddy de vervallen schuur en het oude molenhuis tot 4 duurzame vakantiewoningen, waar 24 gasten kunnen verblijven. De boomgaard werd in ere hersteld. Naast een ecologisch waterzuiveringsstation is er nu ook een fantastische natuurlijke zwemvijver. En ze hebben de meest fotogenieke ezels rondlopen.

Perfecte weekends, ze bestaan.
(In Limburg toch alleszins.)

Erika op trot in eigen land: Heusden-Zolder.

Limburg en ik, dat is een beetje liefde. Al veel langer dan vandaag. En zeker Heusden-Zolder was al even geen onbekend terrein meer. Ik ben er vaak gaan filmen en ik heb er vrienden wonen. Maar toch heb ik geen seconde getwijfeld toen Davy van Experience Belgium en de toeristische dienst me meevroegen op blog-tweedaagse. De fusie-gemeente evolueert razendsnel en dus zouden er wel weer genoeg nieuwigheden te ontdekken zijn.

ZLDR LUCHTFABRIEK bijvoorbeeld. Hier in het voormalige ophaalmachinegebouw en de perslucht-centrale ontdek je de geheimen van het oude mijnverleden van Zolder. Hoe kon er op 800 m diepte (!) geademd en gewerkt worden? Of hoe voelt het om in een oneindige schacht te staan? Dat ervaar je hier aan den lijve. Maar je wandelt ook langs reusachtige compressoren, bijzondere lichtkunstwerken en lego-maquettes. Boeiend voor groot én klein. Mijn jongens waren alleszins geweldig onder de indruk.

Elke dag gratis toegang van 10 tot 17 uur. En elke zondag kan je om 14 uur aansluiten bij de gids voor een rondleiding!

Ook de mijnterril van Lindeman, een gehuchtje van Heusden-Zolder, is altijd een goed idee met kinderen. Hier ben je echt even helemaal weg van de wereld. De natuur is er grillig, het uitzicht eindeloos. Heerlijk wandelen en ravotten dus. En als je wil, trek je daarna de cité in. Te voet of met de fiets (fietsen huren kan via Den Lavaar) Voor een drankje en/of ijsje tussendoor moet je dan zeker een tussenstop maken bij La BaraccaEen 100 procent authentieke no-nonsense plek. Net als de uitbaters. Viva Italia!

Om het helemaal af te maken: combineer ZLDR Luchtfabriek en omgeving met een bezoekje aan de Multiculturele Markt. Die palmt elke tweede en vierde woensdagnamiddag van de maand het marktplein in.

* Op de Wijers– een enorm vijvergebied dat zich uitstrekt over de grondgebieden van Heusden-Zolder, Zonhoven, Houthalen-Helchteren, Genk, Hasselt, Lummen en Diepenbeek- raak ik nooit uitgekeken. De wandeling met gids Jos was weer helemaal anders dan alle vorige. Op een heel ongedwongen manier leert hij je anders en vooral beter naar de natuur kijken. En die is hier heel gevarieerd: heide, bos, water, … Bovenop de Bolderberg geniet je dan van een top-uitzicht of kom je even tot bezinning in het kapelletje van de Kluis.

* Een derde must-visit is natuurlijk het beroemde Circuit van Zolder. Ofwel om via de mensen van Skylimit Events een paar tourtjes mee te rijden in de wagen van een top-piloot. Ofwel puur om het prachtige domein, ook gekend als het Circuit van Ter Laemen, te verkennen. Want dat is veel meer dan het circuit alleen. Zo is er ook een bmx-parcours, staan er bovenop een bergje twee kapelletjes die danig contrasteren met al dat lawaai daar beneden én kan je gezellig (en volledig in het thema) aperitieven in of aan Brasserie The Wheels. Uiterst vriendelijke bediening inbegrepen.

In juli en augustus vertrekt er elke donderdag om 14 uur een gids aan The Wheels die je meeneemt voor een kijkje ‘achter de schermen’ van het circuit. Doen!

* Wist je trouwens dat je ook kan slapen met zicht op het circuit? In Hotel De PitsToch wel één van de uniekere plekken waar ik al gelogeerd heb. De jongens waren niet van het raam weg te slaan toen de motoren die avond hun rondjes reden. En ik vond het zelf stiekem ook wel speciaal. Je kan in Hotel De Pits bovendien ook wellnessen en het ontbijt is er zonder meer top. Gevarieerd en super verfijnd. Een luxe om de dag zo te beginnen!

Oh en wees gerust, je nachtrust wordt niet verstoord. De activiteiten op het circuit stoppen op een deftig uur!

* En dan zijn er nog drie plekken waar je absoluut moet gaan eten:

– El Parachutero. Een kleurrijk ontbijt- en lunchadresje, met veel liefde gerund door Johan en Marie. Ze werken er zo veel mogelijk bio en fairtrade en specialiseren zich in gevulde broodjes. Elke dag vers, elke dag een beetje anders. Aanrader van jewelste.

Den LavaarEen hele fijne brasserie, op de mijnsite. Hier kom je voor het betere grillplatenwerk. Je kiest je groentjes en je vlees op het buffet en bakt à volonté aan je eigen tafel.

– En voor de betere gastronomie moet je dan weer bij chef Bruno Dethier en gastvrouw Sonia Geraert zijn, in het prachtige Restaurant Laurus. Geen stijf gedoe hier, wel een relaxte, warme sfeer. Elk bord is een kunstwerkje op zich. En ook als vegetariër val je hier met je gat in de boter.

Nee, of je er nu een dagtrip of een weekendje van maakt, Heusden-Zolder zal je niet ontgoochelen. 

10 simpele ideeën voor meer balans in je leven!

  1. Het is niet omdat zowat alles mogelijk is in deze tijden dat je ook alles moet doen.
  2. De lat lager leggen, betekent niet dat ze niet meer hoog genoeg ligt.
  3. Probeer niet om het oncontroleerbare te controleren, maar focus op wat je wel in de hand hebt.
  4. Bezinnen is goed, piekeren nutteloos.
  5. Anticiperen is goed, op voorhand panikeren niet.
  6. Denk wat vaker in ‘magjes’ in plaats van ‘moetjes’. It’s all in the mind.
  7. Kijk nooit te ver vooruit. Bekijk een drukke week dag per dag. Bekijk een drukke dag opdracht per opdracht.
  8. Focus op het positieve. Verlies geen energie aan negatieve zaken, mensen en gedachten.
  9. Vrije tijd mag als eens écht vrije tijd zijn.
  10. Als je leven pas na je werk begint, kan het vermoedelijk beter.

 

Nog meer balans? Kijk ook eens naar deze tips!

Erika experimenteert: Lilies.

Lies Franckaert is geen doordeweekse schoonheidsspecialiste. En haar zaak Lilies is geen klassiek schoonheidssalon. Dat zag en voelde ik meteen toen ik de praktijkruimte op het Antwerpse Zuid binnen wandelde.

De setting, de kleuren, de geur. Haar zachte stem, het tempo waarop en de toewijding waarmee ze de handelingen uitvoert, … Alles voelt zo ongelooflijk goed. Omdat zij jou zo ongelooflijk goed aanvoelt. 

Lies gaat ervan uit dat je je uiterlijk niet kan loskoppelen van je innerlijk. De conditie van je huid verraadt veel over je mentale en fysieke gezondheid. 

De gelaatsbehandeling (met massage) is dus maar een onderdeel van haar werk. Ze creëert een eigen universum. Een kader ook om eens écht tijd voor jezelf te maken. Om bewust met je lichaam en de verzorging ervan om te gaan. Ze gaat op zoek naar je pijnpunten. De letterlijke of de figuurlijke. En bij diepere blokkades verwijst ze je graag door naar specialisten in de reguliere of de alternatieve geneeskunde.

Ik kwam alleszins van een andere planeet na anderhalf uur in haar handen. En terug op aarde heb ik nog de rest van de dag nagenoten. En liefde gevoeld.

Ik ben nochtans geen zweverig type hoor.

Lies werkt heel bewust enkel met producten van Alqvimia. Omdat het merk haar visie helemaal deelt.

Alqvimia richt zich op het maken van verzorgingsproducten uit de krachtige, actieve stoffen van planten en bloemen. De producten focussen op herstel, het activeren én het optimaliseren van de werking van lichaamseigen processen. Kwestie van de natuurlijke schoonheid te stimuleren en te accentueren. Mooi toch?