Erika citytript: Vancouver.

Vancouver. Metropool aan de Canadese westkust. Perfect gepositioneerd tussen bergen en oceaan. Bedeeld met een heerlijk klimaat. Echte zomer én echte winters. Voorzien van strand en bos. En vaak genoemd als één van de meest leefbare steden ter wereld. Geef toe, een stad die je wil zien. Wil voelen zelfs. And so we did. Ter land, ter zee en in de lucht.

Where to sleep?

  • Het Sylvia-hotel is één van de oer-hotels in Vancouver. Heel klassiek van stijl, maar doordrongen van de stadsgeschiedenis. Het enige hotel ook, vlak aan het strand. En aan Stanley Park. De service was er perfect en het eten heel erg lekker.
  • We hebben later in onze reis ook nog overnacht in het Pacific Gateway Hotel. Een toppertje vlakbij de luchthaven. En onze laatste nacht brachten we door in het poepsjieke Fairmont Hotel. Een giga kasteel als het ware, in downtown Vancouver. De beste views op de stad, gewoon vanuit je kamer. Boek via een reisagent, zoals Siel Canada, en je krijgt zeker een goeie deal.

Where to go?

  • First en second beach, het zwembad, de totempalen én de speeltuintjes in Stanley Park. Coolste park ever trouwens. Wat een groene long, wat een scenery. Je kan er wandelen, spelen, zwemmen, rakelings passeren met de wagen zelfs. Maar om het echt te ervaren, moet je een dag de fiets op. Vooral het laatste stuk langs de seawall is adembenemend mooi.
  • Het hippe Kitsilano beach. Leuke resto’s om de hoek en met wat geluk een coole performance in het park.
  • Granville Island. Shoppen op en rond de beroemde Food Market.
  • Gastown is een toeristische, maar heel gezellige wijk.

Must do?

  • Huur een fiets. Deden wij bij Owl bikes, vlakbij het Sylvia hotel.
  • Met een watervliegtuigje boven de stad en de surroundings cirkelen. Boek je gewoon de dag zelf!
  • Met het veerbootje naar Granville Island. Veel charmanter dan er naartoe rijden met de wagen. Makkelijk ook dat je geen parkeerplaats hoeft te zoeken op het kleine, drukke schiereiland.
  • Wuiven naar de immense cruise-schepen aan Canada Place.
  • Naar de Gay Pride gaan kijken (begin augustus).

Must NOT see/do/whatever?

  • Tegen de richting rijden in Stanley Park. Er geldt éénrichtingsverkeer in het park. En wij hadden dat nét iets te laat door.
  • Veel bezienswaardigheden verwachten. Vancouver is een heel aangename stad, maar moet het vooral hebben van haar park en haar goeie vibes. Niet van de indrukwekkende monumenten of gebouwen.

Wij reisden naar Canada met Air&Rail van Air France.

Erika gaat op reis en neemt haar hele familie mee. Bij Landal kan dat.

Ik was als kind zot van bungalowparken. Menige midweek daar gesleten. En dolle pret beleefd in het subtropisch zwemparadijs, het speelhuisje en de kinderdisco.

Vanzelfsprekend dus dat ik mijn eigen kinderen gelijkaardig plezier wilde gunnen. Dat en een portie intergenerationele liefde. Want ik heb van ons eerder geplande gezinsuitje naar Landal Green Parks Port Greve een ware familievakantie gemaakt. We zijn met ons vieren vertrokken, maar dinsdag en woensdag waren mijn ouders en grootouders al op bezoek. En op donderdag was het dan de beurt aan mijn schoonouders om af te zakken naar ons ‘huisje’.

zeeland - 22

Wat we dan met z’n allen deden? Wel euh... basically eten, zwemmen, spelen en wandelen. Niet super spectaculair, I know. Maar dat was ook niet nodig.Samenleven in een gezellige bungalow en eindelijk voldoende tijd hebben om te praten of om gewoon in stilte bij mekaar te zitten. Zonder afleiding. Dat is wat er toe doet. Mijn batterijen zijn dus helemaal weer opgeladen en ook oma, opa, bomma en co zijn enormdankbaar dat ze erbij mochten zijn. Zij gaan nog lang teren op de liefde en energie van hun tweedaagse.

zeeland - 14zeeland - 2zeeland - 1

Wil jij toch nt ietsje meer actie? Geen probleem. Het is allemaal voor handen. Gocart- en fietsenverhuur. Een springkussen. Een tennis- en multisport veld. Een binnen- en buitenspeeltuin. Een lunapark. Een mini-golf. En dan ben ik ongetwijfeld nog entertainment vergeten.

Bovendien liggen de mooiste wandel- en fietsroutes en een prachtig strand (Den Osse) vlakbij. Bij beter weer kan je heerlijk zonnebaden daar, wij moesten het houden opgezelliguitwaaien.

zeeland - 12zeeland - 14zeeland - 15zeeland - 17zeeland - 19zeeland - 16zeeland - 20

Ter compensatie van pootje baden in het zeewater, hebben we dan wel weer optimaal geprofiteerd van het subtropisch binnenzwembad. Een waar paradijs voor (kleine) kinderen. Met wel drie peuterbadjes en een superleuke (niet al te wilde) glijbaan. Mijn kinderen hebben zich hier echt (en eindelijk) ontpopt tot visjes in het water. Zalig om te zien die pretoogjes en dat grenzeloze enthousiasme. Honderdduuzend keer de glijbaan af. En wij mee natuurlijk.

zeeland - 2

De behuizing dan. We logeerden in een meerzichtvilla voor 8 personen. Geen extreme luxe daar, wel Hollandse degelijkheid. Een sober, maar modern interieur en vooral voldoende plaats voor iedereen. Met een topview ook op de jachthaven en het Grevelingenmeer. (Kijk wel uit op de stijle trappen!)

Kinderbedje, kinderstoel en hekje aan de trap stonden netjes klaar. En de infraroodsauna is een mooie extra.

Processed with VSCO with x1 presetzeeland - 28 zeeland - 29zeeland - 30 zeeland - 27

Op uitstap gaan isook easy peasy. Vanuit Brouwershaven ligt heel Zeeland aan je voeten.Domburg, Middelburg en Goes zijn leuke stadjes om te verkennen. En voor de liefhebbers zijn er leuke boom- en wijngaarden om te bezoeken. En resto’s natuurlijk. Voor heerlijke mosselen of kreeft. Al mispak ik mij toch nog vaak aan het niveau van de cuisine in Nederland. Je kan hier ongelooflijk goed eten, maar soms (en iets te vaak nog) ook onwaarschijnlijk slecht. Er is geen stabiel tussenniveau. Een oplossing is om zelf iets te koken in je bungalow. Alles is daarvoor aanwezig. Wij waren alleen iets te lui. Oh en Jeanzz, het strandpaviljoen aan het meer, is ook een aanrader.

Later deze week deel ik onze favoriete uitstapjes in de streek!

Op reis met kinderen: Westkaap, Zuid-Afrika. Part I.

Ik had schrik ja. Misschien was ik deze keer toch net iets te impulsief geweest. Had ik de zaken net iets te optimistisch inschat. En ging ik me die zottigheid ter plaatse, en waarschijnlijk zelfs al op het vliegtuig, gigantisch beklagen. Maar nee hoor, niks van dat. Geen horrorverhalen whatsoever. Onze eerste verre gezinsreis is geweldig goed meegevallen. I swear. Hand op het hart en al. Zo goed zelfs dat ik een week na onze thuiskomst nog altijd op wolkjes loop.

Echt jong, tien dagen 24/7 samen zijn met man en kinderen doet wat met een moeder. Je wordt ontroerd, (figuurlijk) gevoed en af en toe ook (al even figuurlijk) gekraakt. Want ondanks de positieve boventoon waren er hier en daar natuurlijk ook moeilijke momenten in paradise. Ik denk spontaan aan a) een zware crisis op straat in Stellenbosch, b) een hysterische aanval in de wachtrij voor de Tafelberg kabelbaan, c) een tutincident tussen de wijnranken en d) een elleboogwonde (mét bloed!) in Franschhoek na een zoveelste val. Gelukkig zaten het lief en ik hier al snel op dezelfde lijn. Zelf boos worden of lekker meeflippen, waren opties, maar geen heel erg goeie. Betere ideeën: gezamenlijk kalm blijven en vervolgens a) gewoon wachten tot er terug wat redelijkheid in dat kleine lijfje sluipt b) met het hysterische kind toevallig een security medewerkster passeren, onbewust medelijden afdwingen en zo via een binnenweg naar het vertrekplatform van de kabelbaan geloodst worden, zodat je niet nog eens een uur in de brandende zon moet staan wachten. c) de gids terug naar de vorige wine estate laten fietsen om het vergeten tutje op te halen. d) eindeloos troosten, vieze Fanta laten drinken en een zo groot mogelijke pleister op de schade plakken. Eveneens succesvol gebleken: proberen om de humor van de situatie in te zien. Ook al krijg je dan weleens verontwaardigde blikken toegeworpen. Nee meneer, wij lachen ons kind niet uit, maar als hij voor de zoveelste keer (zonder reden en zonder erg, maar met veel drama) onderuit gaat, is dat ergens wel wat hilarisch. Voor ons toch.

Een paar cadeautjes achter de hand houden voor als ze het moeilijk kregen tijdens de lange vluchten of als we iets wilden afdwingen, was dan weer een magistraal idee dat een paar lezeressen me hier aan de hand gedaan hadden. Rowen heeft uren mannetjes gepropt in zijn verse Playmobil-busje en de tractor zorgde ervoor dat hij datzelfde woord ook leerde uitspreken (nu ja, kaktor zegt hij eigenlijk). Finn was op zijn beurt extatisch over een fonkelnieuwe graafmachine en de mini-stormtrooper werd letterlijk op gejuich onthaald. Ook de Ipad was een winner van jewelste. Ik durf de uren schermtijd niet uit te tellen, maar de combinatie tablet/persoonlijk videoscherm deed het nogal goed daar boven in de lucht. Alladin, Toy Story, Tarzan, hij heeft zijn klassiekers meermaals gezien. En daarnaast heeft hij zichzelf een hele hoop apps eigen gemaakt. Educatieve spelletjes gelukkig, daar hadden we wel voor gezorgd. Het kind bevond zich bij momenten in een soort van trance, alsof hij niet kon geloven dat hij zo lang ongestoord zijn ding mocht doen. Ach, allemaal voor de goeie zaak hé. Finn was by far het rustigste kind op het vliegtuig. Zo rustig dat, mocht ik niet af en toe gevraagd hebben of hij niet eens even naar het toilet moest, hij 11u lang niet van zijn stoel zou zijn gekomen. (Tijdens de nachtelijke terugvlucht heeft hij gelukkig ook wel een uur of vier/vijf geslapen). Boven en buiten verwachting.

Wel prognose-bevestigend: dat Rowen het up in the air een stuk lastiger had. Oké, het mannetje houdt van een Donald Duck tekenfilm op tijd en stond en ook een streepje Toy Story weet hij te appreciëren, maar echt lang op iets focussen is natuurlijk nog moeilijk voor een 2-jarige. Hij begreep ook totaal niet waarom hij per se vastgesnoerd moest zitten en zijn tafeltje moest inklappen tijdens het opstijgen en landen. Het is toch veel spannender om een tourke door het vliegtuig te doen? Hup, onder onze benen door, de gang in, achterdoor aan de toiletten, voorbij de stewardessen en via het andere gangpad weer naar onze rij. En dat een keer of 357. Ons kleine spookje voelde bovendien maar al te goed aan dat hij in een groot avontuur beland was en wilde daar liefst geen seconde van missen. Tijdens de heenvlucht heeft hij amper een uur geslapen. Gevolg: drie dagen wallen en zoveel opgestapelde vermoeidheid dat we nu pas het gevoel hebben dat hij weer helemaal bijgeslapen is.

Maar goed, laat ons het vanaf hier ook nog even over de bestemming hebben. Want die heeft me evenzeer beroerd.

De Zuid-Afrikaanse Kaap geeft je op geen enkel moment het zogenaamde ‘Afrikagevoel’, maar de regio is hoe dan ook prachtig. Compact (alle must-sees en -do’s liggen lekker dicht bij mekaar!). Veelzijdig. Kindvriendelijk. Gastvrij. En warm (qua mensen en qua weer, het is er zomer nu!). Het uurverschil bedraagt amper 1u (geen jetlag dus!). Overnachten is niet duur, het eten is goedkoop en de wijn is bijna gratis. Te lekker ook.

Eigenlijk heb ik maar één minpuntje gevonden: de apartheid die er- meer dan 25 jaar na de afschaffing- nog altijd verder sluimert. De blanken gloriëren, de zwarten en kleurlingen zijn het werkvolk. Zij wonen niet in zwaar beveiligde compounds en op sjieke landgoeden, maar hokken samen in de welbekende townships. Duizenden piepkleine, golfplaten huisjes omgeven door zand en vuilnis, zover je kan zien. Ik werd daar stil van. Ik word daar stil van. Maar ik heb ze niet durven fotograferen.

Hieronder de schoonheid die ik wél gecapteerd heb.

Lagoon Beach Hotel & apartments- Milnerton, Capetown
Mooiste zicht op de tafelberg in town.

zafrika - 30 (1)zafrika - 31 (1)zafrika - 41

De V&A Waterfront
Het ‘eilandje’ van Capetown. Resto’s en terrasjes à volonté, een reuzenrad en veel m’as-tu-vu.

zafrika - 2zafrika - 1
Even compleet ter zijde, maar leve de superhandige Quinny buggy! Zo licht, zo praktisch.

Bakoven
Kustdorpje. Mooiste zicht op de 12 apostelen.

zafrika - 4

Camps Bay
Hip, fancy, trendy en zo. Dé plek voor sundowners.

zafrika - 6

De Tafelberg
De trots van de stad. En één van de nieuwe wereldwonderen. Mega must do.

zafrika - 12 (1)zafrika - 14 (1)zafrika - 13 (1) zafrika - 23 zafrika - 24zafrika - 19 (1)zafrika - 9zafrika - 19
Uitputting na de hysterie. Wanhoop en ingehouden boosheid worden heel snel weer liefde. Veel liefde.

zafrika - 16

Meest gehoorde vragen van Finn tijdens deze reis:
– “Maar wanneer gaan we nu naar Afrika???” (“Maar we zijn al lang in Afrika!”)
– “Gaan we nu wéér naar een ander huisje?” (We zijn drie keer van logement veranderd ja.)

zafrika - 15 zafrika - 14zafrika - 13

Steeds terugkerende bezorgdheden van (een steeds weer vallende) Finn tijdens deze reis:
“Ik heb een sneetje!”
“Aaaaauw!”.
“Pas op voor mijn pijntje!”
“Ik kan niet zwemmen met mijn pijntje!”
“Ik heb bloeeeeed”
“Ik wil niet in bad, want dat gaat pijn doen!”

zafrika - 12

Het strand van Noordhoek. Het ‘eindpunt’ van een spectaculaire rit over Chapman’s Peak Drive.

zafrika - 24 (1)

Houtbaai

zafrika - 27

Dunes, dé strandtent van Houtbaai
Heerlijk laidback en kindvriendelijk. Ideaal voor een aperitiefje, het eten kan beter.

zafrika - 25 (1) zafrika - 27 zafrika - 29

Llandudno beach
Belachelijk mooi strand in een prachtige baai. De plek ook waar Madonna en Elton John een optrekje neergepoot hebben. Heerlijk rustig bij zonsondergang.

zafrika - 34zafrika - 35 zafrika - 36 zafrika - 37 zafrika - 38

Benieuwd naar het vervolg van mijn reisverslag? 
Hou je maar al klaar voor deel 2 en deel 3 komende week. En ook voor een wat afwijkend deel 4. Een soort van Zuid-Afrika uncensored, oftewel esthetisch onverantwoorde foto’s zonder filter én zonder roze bril. Het leven zoals het is op reis met kinderen, quoi.

Erika gaat op reis en neemt mee: twee kinderen en hun omi.

martin - 2

Twee moeders op reis dus. Mijn eigen mama en ik. En twee kinders. Mijn Rowen en mijn Finn. Een gestolen midweekje ergens in het holst van oktober. Het drieledige doel: zon, rust en luxe. Het middel om dat te bereiken: 4 nachten Martinhal. Een stijlvol en familievriendelijk luxe resort in een prachtig natuurpark, aan de ongerepte kust van de westelijke Algarve in Portugal.

martin - 1portu - 1portu - 2portu - 5

Volgende week zijn we weg en uiteraard lees je daar meer over binnenkort. Maar over reizen met kinderen in het algemeen, schreef ik eerder al eens een blogje: Op vakantie met kleine kinderen. Mijn ervaringen en tips.

Blankenberge, Blankenberge…

… wonderschone stad. Ik wou dat ik in mijn achtertuin zo’n Blankenberge had. 
Blankenberge, Blankenberge, parel aan de kust.
De mooiste plek op aarde voor wie zand met schelpjes lust.

Nee, Hugo Matthysen heeft heus niet zo hard overdreven.
Mijn eigen mams en ik hebben het verlengd weekend van deze week wat naar voren geschoven en zo genoten van drie zalige, zonnige dagen in dé badstad uit mijn eigen jeugd. De stad ook waar mijn schoonouders een appartementje hebben dat we- als het niet verhuurd is- naar believen mogen gebruiken. Altijd weer heerlijk. Zeker als de zon schijnt en de strandbarretjes geïnstalleerd zijn. Speelpret voor de kindjes, koffietjes en aperollekes voor ons. Voeg daar nog lange wandelingen, een paar go-cart ritjes én een hoop ijsjes aan toe en je kan spreken van een topverlof. De bewijzen zie je hieronder.

duplo - 2baggy - 1duplo - 6duplo - 8 duplo - 7duplo - 2 duplo - 1baggy - 1 (2)baggy - 1 (7)baggy - 1 (8)baggy - 1duplo - 17baggy - 1 (3) duplo - 4baggy - 1duplo - 20