Mijn 25 tips voor een betere work-life balance.

Nee, ik heb er geen burn-out voor moeten krijgen. Zelfs geen bijna burn-out. Het moederschap heeft voor de klik gezorgd en de keuze voor het ondernemerschap deed de rest. Mijn leven is het merendeel van de tijd heerlijk in balans. Ik werk én ik geniet. Werk en vrije tijd lopen quasi over in elkaar. Daar kan je jaloers op zijn óf je kan er kei-hard zelf voor gaan. 

Zo’n evenwicht overkomt je immers niet, je kiest ervoor. Heel bewust. En ook al besef ik dat niet iedereen op elk moment in zijn of haar leven in de mogelijkheid is om de stappen te zetten die ik heb gezet. Ik ben er wél van overtuigd dat iedereen iets kan doen. Je hebt altijd keuzes in het leven. En zelfs de kleintjes betekenen soms een wereld van verschil.

Ik zet je dus graag op weg. Zodat je kan stoppen met afgunstig te zijn op mensen die het wel voor mekaar lijken te hebben. Het zijn uiteraard geen absolute waarheden die ik verkondig, wel stukken uit het parcours dat ik zelf heb afgelegd. Ideeën en tips waarvan ik hoop dat ze ook voor jou betekenisvol kunnen zijn.

  1. Less is more. Durf keuzes maken. Voor jezelf en voor je kinderen. Een dag heeft maar 24u en van die 24 slaap je er best ook een paar.
  2. Kwaliteit is belangrijker dan kwantiteit. Vroeger was ik nooit thuis, er viel altijd wel érgens iets te beleven. Maar als ik heel eerlijk ben, was het niet elke avond zo’n groot feest. Terwijl ik nu driedubbel geniet als ik op stap ga.
  3. Leer dus nee zeggen. Ik zeg meer nee dan ja. Zowel op professioneel gebied als privé. Als je wil kan je elke dag volproppen, maar op de duur werk je eerder een lijstje af. En beginnen ook leuke dingen aan te voelen als een verplichting. Het is trouwens niet verboden om zo weinig mogelijk tegen je zin te doen.
  4. Bekijk alles wat je doet en iedereen die je ziet even heel kritisch. Met welke vrienden wil ik écht contact houden? Welke afspraken doen er écht toe? Van wie of voor wie moet ik dit? Wat gebeurt er als ik hier of daar niet naartoe ga? Weinig meestal. Geloof me. Forget the FOMO!! En steek zeker geen tijd in negatieve zaken of mensen.
  5. Oftwel: kijk naar wat je écht gelukkig maakt, wat écht van belang is. Vul aan met al de rest.
  6. Weet ook waarom je voor iets kiest. Is het niet voor de inhoud, dan misschien wel voor het geld. Of voor de leuke mensen. Elke reden is in principe valabel, zo lang jij ze bewust geeft.
  7. Plan voldoende tijd voor je lief, je gezin, je familie en je vrienden. Zij zijn je core, zij zullen er in principe altijd voor je zijn. Dat kan je helaas niet van je werkgever zeggen. Je kinderen zijn ook maar één keer klein, je (groot-)ouders leven niet eeuwig.
  8. Maak je niet al te druk om alles wat je niet meer kan doen omdat je kinderen hebt. Je krijgt er andere dingen voor in ruil. En het verloopt ook allemaal in fases. Als je kinderen ouder worden, krijg je vanzelf weer meer ruimte voor jezelf.
  9. Kijk sowieso naar wat je hebt in plaats van naar wat je niet hebt.
  10. Heb geen spijt. Je neemt beslissingen op een bepaald moment in je leven. Je hebt geen vat op de toekomst.
  11. Keuzes en prioriteiten verschillen trouwens van levensfase tot levensfase. Het is dus helemaal oké om ze af en toe te herbekijken.
  12. Neem weer een old school agenda. Zo hou je een veel beter overzicht op je activiteiten.
  13. Laat genoeg ruimte vrij in je agenda. Rustmomenten zijn zo belangrijk. Ofwel neem je die rust effectief, ofwel creëer je zo ruimte voor onverwachte dingen of afspraken. Toevalligheden of onverwachte uitnodigingen maken mij altijd gelukkig.
  14. Ik gruwel van een agenda die weken of maanden op voorhand vol zit. Dat je wil afspreken en het eerstvolgende vrije weekend bevindt zich 3 maanden verder.
  15. Een halve dag vrij is beter dan niks, maar hier en daar probeer ik ook een dag of een paar dagen leeg te houden. Voor een tripje in binnen- of buitenland. Want echte stress verdwijnt niet instant en letterlijk afstand nemen helpt. Eén langere vakantie per jaar is trouwens weinig. Dat moet je een heel jaar uitkijken naar en daarna teren op die paar weken. Probeer je vakantiedagen eens te verdelen over het hele jaar.
  16. Hobby’s voor je kinderen zijn tof, want je wilt hun ontwikkeling stimuleren of je wil dat ze mee kunnen met hun vriendjes. Uiteraard. Maar is het écht nodig dat ze én tekenschool én muziekschool én judo én scouts doen? Jij bent immers vaak diegene die maar over en weer moet rijden.
  17. Durf voor jezelf te kiezen. En denk dan even ook echt alleen aan jezelf. Hoe kort of klein die momentjes ook zijn, pak ze nondedju! Een massage of een yogasessie kan wonderen verrichten.
  18. Sport in het algemeen doet wonderen. Voor je lijf en voor je hoofd!
  19. Als het financiële je tegenhoudt om je werk anders aan te pakken of van werk te veranderen, bedenk dan goed wat je wil: nu leven? Of later leven? Sparen is fijn en een goed pensioen komt hopelijk ooit enorm van pas. Maar wil dat zeggen dat je alleen maar moet werken voor later? Misschien komt er geen later. The time is now babies! En now kan je misschien ook met een beetje minder centen gelukkig zijn.
  20. Durf te zeggen wat er scheelt. Tegen je lief of tegen een baas. Misschien zijn je wensen zo zot nog niet of is je probleem veel minder groot dan je denkt. Een nee heb je, een ja kan je krijgen.
  21. Word zelfstandige, ga 4/5 werken of probeer gewoon zoveel mogelijk flexibiliteit op je werk te versieren. Alles wat je écht gelukkig maakt enkel in korte avonden en weekends proppen, zorgt voor véél stress.
  22. Durf springen. Maak je dromen waar. Keuzes zijn niet per se for life. Niks in het leven is definitief. Als iets niet uitdraait zoals verhoopt, begin je gewoon opnieuw. Mij helpt het om te denken: “Wat is het ergste dat me kan overkomen als ik hiervoor ga?” En meestal valt dat gewéldig goed mee.
  23. Leg de lat misschien ook eens wat lager. Dat wil namelijk niet zeggen dat je ze niet hoog genoeg legt. 
  24. Je kan nooit ever aan ieders verwachtingen voldoen of voor iedereen even goed doen. Probeer dat dus ook niet. Wees mild voor jezelf.
  25. Meer houvast nodig? Meer zicht op je werkpunten en levensdoelen? Dan is de succesplanner van Niki en Stephanie misschien wel iets voor jou. (Met de code ErikaSP17 koop je ‘m zelfs met 25 procent korting!)

Jij nog tips? Vul gerust aan in de comments!

 

Ik geef ook lezingen over dit thema. Meer info via Read my Lips.

Perfectie is saai, behalve als het over paasvakanties gaat.

Processed with VSCOcam with t2 preset

De zon had er zeker iets mee te maken. Maar het was toch vooral de work life balance die mij de voorbije twee weken zo gelukkig gemaakt heeft. En ook nu nog voor een natural high zorgt. Ja, dat zelfstandige leventje bevalt me wel op deze manier. Met RTV als ‘vaste’ werkgever is er elke maand een basisinkomen en dat vul ik vooral aan met presentaties (zo mag ik deze week een panelgesprek over kinderopvang modereren in Geell), voice-overs (net nog eentje ingelezen voor MeDirect bank) en schrijfwerk (blog en boek). Allemaal zaken die ik graag doe en die ik redelijk tot zeer goed kan plannen en combineren. Zodat ik geen drie dagen na mekaar naar Brussel moet bijvoorbeeld. Of geen tijd verlies in de file als het werk ook buiten de kantooruren gedaan kan worden.
Plannen ook in functie van mijn lief en mijn kinderen. Niet omdat ik daartoe gedwongen word, wel omdat ik het zelf zo wil. Ik werk graag, ik haal daar- zeker na de perikelen van vorig jaar- bijzonder veel voldoening uit. Maar ik ben ook graag bij mijn gezinnetje. En als ik bij hen ben, wil ik ook écht daar zijn. Niet louter fysiek. Ik laat dan ook zeer bewust quality time-gaten vallen in mijn agenda. Al betekenen die soms dat ik hele fijne (en lucratieve) dingen moet laten schieten. You can’t have it all, less is more en kwaliteit is belangrijker dan kwantiteit. Toch? Ik weiger gewoon ook om te leven in een constante rush. Of nog erger: met een continu knagend schuldgevoel. Meestal kan ik Finn en Rowen op schooldagen ofwel wegbrengen ofwel ophalen en soms zelfs allebei. In ruil werk ik ultra-efficiënt tijdens de schooluren en na 19u, als de jongens in bed liggen. En als ik hier en daar eens naar het buitenland moet voor mijn job, probeer ik voor en na die trip voldoende te compenseren.

Die juiste balans vinden is en blijft wel een constante oefening. En ik zoek nog altijd meer dan ik vind. Jij ook waarschijnlijk. Maar telkens als het lukt, voel ik mij de koningin te rijk. Dan slaak ik in- én uitwendige kreetjes van geluk. For real. Zoals de voorbije weken dus. Want de paasvakantie van 2015 kwam toch aardig in de buurt van de perfectie. Werk, ontspanning, lief, kinderen, familie, vrienden. Alles was er in de juiste dosis en op de juiste manier. Ik heb 8 van de 14 dagen op verplaatsing gewerkt en daarnaast heel wat avondlijke uren professioneel aan mijn laptop gesleten. Maar er was ook tijd voor loopjes en yoga. En ik was erbij tijdens de heerlijke familie-paasbrunch bij ons mama. Tijdens het etentje ter ere van de 91e verjaardag van mijn opa. En tijdens de café-avond met mijn beste vrienden en vriendinnen. Het was verder een absoluut genot om te zien hoe Finn ijverig zijn paaseieren bij mekaar zocht. Met zijn voormalige crèchevriendjes de speeltuin van De Trappisten onveilig maakte. En een topdag had op het erf van kinderboerderij ‘t Struisvogelnest in Lier. Het was ook fijn om de Scheldeprijs van zeer dichtbij mee te maken, te aperitieven op het strand van Knokke en Plopsaland te ontdekken. En dan vergeet ik nog dat aangename familiebezoek uit Duitsland, de vele zalige uurtjes in onze eigen tuin, de yummie ijsjes bij ‘t Lekker Koeike in Oelegem en die heerlijke wandeling met mijn favoriete ex, zijn vrouw en zijn kind.

Processed with VSCOcam with t2 presetProcessed with VSCOcam with t2 presetProcessed with VSCOcam with t2 presetProcessed with VSCOcam with t2 presetProcessed with VSCOcam with t1 presetProcessed with VSCOcam with t1 presettuin - 2

Ik heb geluk ja. Maar ik zie ook geluk. Soms in grote, meestal in hele kleine dingen. En ik ben mij vooral bewust van dat geluk. Dat verder geheel random is. Na de verschrikkelijke tragedie(s) op de Middellandse Zee, wil ik dat er graag (bij mezelf) nog even verder inwrijven.