Win win win! Verblijf in een Interhome huis in Calpe, huurwagen van Sunny Cars inbegrepen.

Dit is ze. De Interhome-villa waar jij misschien wel gratis mag verblijven tijdens het verlengde Hemelvaartweekend (30/05/19 t.e.m 02/06/19). Een zonovergoten paradijsje op nog geen 3 km van het centrum van Calpe. Perfect voor 4 personen. Voorzien van 2 slaap- en 2 badkamers. En dan mag je er ook nog een all-in huurwagen bij kiezen. Op kosten van Sunny Cars. (voucher t.w.v 150 euro)

Dus voor dat heerlijke weekendje weg moet je alleen nog de vliegtickets zelf betalen

Who’s in??
Post het antwoord op de wedstrijdvraag: “Bij welk service pakket van Sunny Cars vul je je administratie op voorhand in en hoef je ter plaatse niet meer in de wachtrij te staan?” in de comments hieronder. En laat me ook even weten wie je graag zou meenemen op deze trip.

De geheel onpartijdige mensen van PR bureau Sound of C kiezen een winnaar op dinsdag 19 maart 2019. Je kan dus deelnemen t.e.m maandagavond 18 maart 2019, middernacht.

De gelukkige wordt persoonlijk gecontacteerd. (Wedstrijd afgesloten. Winnares: Sarina Van der Auwera!)

Daar is de lente, daar is de zon. In Spanje dan toch…

Gelukkig had ik voor de Krokusvakantie niet op topweer in België gerekend. Een verblijf aan de Spaanse Costa Blanca leek me een nét iets veiligere keuze. En daar pluk ik een paar dagen na mijn thuiskomst nog altijd de vitamine D van.

Omdat mijn jongens op vakantie graag een eigen ‘huisje’ hebben, boekten we een authentiek villaatje via Interhome. Een thuisje op verplaatsing, zeg maar. Voorzien van een heerlijk zonnig (dak-)terras, een (helaas nog iets te koud) zwembad, een charmant interieur én met zicht op de imposante Peñon de Ifach. De (t)rots van Calpe.

Bij nog hogere temperaturen volstaan zwembad en zee voor mij om er een topverlof van te maken. Maar in deze tijd van het jaar wil ik naast een terrasje ook wel een uitstapje doen. En als je de regio hier een beetje deftig wil verkennen, heb je toch wel een huurauto van doen. Wij regelden de onze via Sunny Cars. Kost belachelijk weinig voor een paar dagen en zo ben je toch een pak flexibeler en vrijer tijdens je verblijf. Boeken bij Sunny Cars is standaard all-in (dus geen gedoe meer met extra verzekeringen bijvoorbeeld!). En als je daar bovenop voor het Premium Service-pakket kiest, is een zorgeloze trip helemaal gegarandeerd.  Zo doe je al je administratie op voorhand online en moet je ter plaatse niet meer in de wachtrij gaan staan. Je loopt gewoon meteen door naar de Car Rental garage, pikt daar je sleutel op en… het avontuur begint. Ik wil het nooit meer anders.

Wij reden deze keer richting Altea (Mooie oude stad!), Benidorm (Moet je gewoon ooit ‘ns gezien hebben! New York aan de Costa Blanca! Bastards!), Moraira (Mijn favoriet! Gezellige straatjes, strandjes en restaurantjes!) en Guadalest (Een bijzonder pittoresk bergdorp met fantastische vergezichten!). Maar ook Xavea, Oliva, Alicante en natuurlijk Valencia zijn must-sees in de nabije omgeving.

Lekker eten doe je ondermeer in Bar La Cabana in Moraira en Restaurante Cañis in Benimarco. Het aperitief met het coolste uitzicht drink je dan weer in de Skybar van het Suitopia Hotel.

Calpe is trouwens een waar fietswalhalla. Dus misschien kan je er ook een (gedeeltelijk) sportieve vakantie van maken.

Enne… misschien kan dat allemaal wel heel binnenkort. En voor niks. Want ik mag deze week nog een verblijf in een Interhome villa in Calpe+ Sunny Cars huurwagen weggeven.
Hou deze blog en mijn IG dus goed in de gaten!

       

 

Dankzij Sofahost heb ik de (h)eerlijkste zetel.

Na ruwweg 15 jaar in het oude had ik wel een nieuw salon van doen. Al durfde ik nog altijd niet zo goed, uit schrik dat de kinderen het snel zouden besmeuren. Want er wordt al wel eens ‘gezellig’ gegeten en gedronken in de zetel. Een living dient dan ook om in te leven en niet continu voorzichtig te moeten zijn, vind ik.

Waarom ik dan toch overstag gegaan ben? Omdat de zetels van Sofahost beloven dat ze ook mét kinderen erin proper blijven. En dat is meer dan een belofte, het is de waarheid. De FibreGuard-technologie zorgt ervoor dat huishoudelijke vlekken gemakkelijk te verwijderen zijn. Elk lot stoffen wordt getest op 34 verse en uitgedroogde vlekken. Geen zorgen dus als dat bekertje chocomelk plots omver gekegeld wordt. Met een microvezeldoekje en veel water krijg je de smurrie er zo weer af. (Alle info daarover vind je gedetailleerd op de site van Sofahost en je kan ook altijd een hulplijn bellen!) Dat vind ik heel geruststellend. Want het is uiteindelijk toch wel een serieuze investering zo’n nieuw salon.

Ik zit ondertussen zo goed in mijn zetel dat ik ‘m liever niet deel met iedereen, maar Sofahost heeft gelukkig ook minder egoïstische klanten die hun sofa wél ter beschikking stellen. Zodat jij ‘m rustig kan testen. En eerlijke feedback krijgt. Gewoon even een afspraak maken. Op die manier spaart Sofahost dure winkelruimte uit bij retailers. En kunnen ze dus goedkoper aan jou leveren. Bovendien werkt Sofahost hard om zijn ecologische impact te reduceren. Het groene beleid is gebaseerd op het optimaliseren van bulktransport, het gebruik van gecertifieerde groene materialen en het beperken van tussenpersonen in de supply chain. Dat is een mooie extra, niet?

Sofahost is van zweedse makelij. Stevige houten kaders dus, schuimstructuren van topkwaliteit én hoogwaardige stoffen – onderhoudsvriendelijk, met een hoge slijtvastheid die niet gaat pluizen. Je kan voorlopig kiezen uit twee kleuren: grijs en beige. En qua opstelling kan je eindeloos variëren. Van een éénzit tot een volledig hoeksalon met poef. (Wij hebben de Cooper Corner!) Er past sowieso een sofahost in elke living.

Vandaag besteld= morgen (gratis) aan huis geleverd.
Je zal het je niet beklagen. Echt niet.

Alles is anders nu. (Maar helemaal goed zoals het is.)

Alles is anders sinds het voorjaar van 2018.

Maar kijk, it is what it is. En wat het moest zijn, blijkbaar. Omdat wat was, niet houdbaar bleek.

En het gaat wel. Ik durf stilaan te zeggen dat ik trots ben op ons drietjes. Ik heb dan ook heel bewust en intens gewerkt aan ons ‘nieuwe team’. De trio-versie van ons oorspronkelijke kwartet.

Er zijn oude en nieuwe twijfels, maar ook oude en nieuwe zekerheden. Het is vaak zoeken en daarna vinden en soms gewoon ook blijven zoeken. Alles blijft altijd onvolledig en imperfect. Maar dat is misschien juist een hele mooie drijfveer.

Wat ik het moeilijkste vind? In mijn kleine bedrijfje CEO, creative en zorgverlener tegelijk zijn. Een duidelijk kader creëren, alle praktische zaken plannen en regelen, maar ook pamperen en entertainen. Koken, wassen en plassen. Maar ook huiswerk begeleiden. Taxi-diensten naar voetbaltraining en zwemles plannen en verzorgen. Opvang organiseren en boekentassen maken. Maar ook meespelen, knutselsessies faciliteren en verhaaltjes voorlezen.

Je beseft pas hoe makkelijk het is om die dagdagelijkse taken te verdelen, als je ze plots allemaal alleen moet doen. En dan krijg ik stiekem nog onwaarschijnlijk veel support van mijn ouders, grootouders en zus. (Eindeloos respect voor wie het écht alleen moet doen!)

Maar ondanks dat, gaat het dus best goed met mij. Met ons.
Anders dan vroeger. Maar anders is niet slecht. Soms zelfs beter.

Het is niet omdat alles kan, dat alles moet. Toch?

Alles kan. En het lijkt alsof we alles dan ook moeten willen. Dus willen we alles.

Maar moet het ijzer echt gesmeed worden als het heet is? Moet alle ijzer meteen gesmeed worden trouwens? Misschien kan een deel later wel weer opgewarmd worden. Misschien moet je niet alles tegelijk smeden? Misschien smeed je dan minder mooie dingen omdat je inspiratie op is? Of je focus weg? Misschien verbrand je jezelf wel?

We zijn ervan overtuigd dat we beter dan ooit kunnen multitasken. Maar is dat echt zo? Is onze focus, als we heel eerlijk zijn, niet gebaat bij wat minder werkpuntjes? Of toch minder werkpuntjes tegelijkertijd?

Misschien kunnen we beter serieel combineren? Misschien is het wel fijn om wat doelen op te sparen? Een aantal focuspunten voor dit jaar, een aantal voor volgend jaar. Deze ambities zolang mijn kinderen klein zijn, deze zodra ze wat groter zijn. Een paar extra’s zo lang het druk is op het werk, meer extra’s zodra er daar meer tijd vrij komt.

Kiezen is niet verliezen. Echt écht niet. En soms is het beter om een droom uit te stellen dan ‘m er nog bij te nemen in een hectische periode. Want dan heb je niet eens de tijd en de energie om de droom ten volle te beleven.

Bij te veel hooi op de vork hoort bovendien ook vaak een knagend schuldgevoel. Want je kan niet tegelijk voor alles en iedereen goed doen. Bij de juiste hoeveelheid hooi heb je daar weinig tot geen last van.

En nee, ik bedoel niet dat je je bucket list moet wegmoffelen tot aan je pensioen. Daar heeft ook niemand iets aan. The time is now, absoluut. Maar er is niks mis met die now nét iets ruimer te interpreteren. Carrières lopen zelden echt weg, kinderen daarentegen worden nooit opnieuw klein. Dingen blijven soms bestaan, mensen gaan uiteindelijk altijd dood. Om maar te zeggen: denk na, stel je prioriteiten, focus, doe, (be-)leef ten volle. En repeat. Oftewel: herhaal de procedure op tijd en stond. Evalueer of je prioriteiten nog altijd dezelfde zijn. Of je focus niet te smal is of juist te breed wordt. En smijt je dan all the way op de keuzes die je gemaakt hebt.

Hoe ik het zelf doe? (Cause you have to practice what you preach, right?)

  • Mijn job mag dan freelance en bij momenten onvoorspelbaar zijn, ik weet heel goed wat mijn prioriteiten zijn en wat er wel of niet bij kan op een bepaald moment. De basis is mijn rol als Amélie in de dagelijkse VTM-reeks Familie + de presentatie van het regionale nieuws bij RTV. De extra’s: ander acteerwerk, podiumpresentaties, inleeswerk en jobs voor de blog, die worden ingepast als het kan. Als het niet past, probeer ik te schuiven of moet ik helaas nee zeggen tegen een opdracht. In het begin voelt het raar (en dom zelfs) om een job af te wijzen als je freelancer bent, maar het is zoveel juister t.o.v jezelf en je werkgevers. Kwaliteit voor kwantiteit. Geef ik je mijn engagement, dan ga ik all the way. Doe ik het niet, dan is het omdat ik voel dat ik ga tekort schieten. T.o.v mezelf en/of t.o.v mijn werkgever.
  • Mijn twee jongens zijn mijn alles. Dus op de dagen dat ik ze bij mij heb, probeer ik er zo veel mogelijk voor hen te zijn. Lukt dat een bepaalde periode toch wat minder goed, dan heb ik geen schuldgevoel, omdat ik weet dat ik mijn afwezigheid compenseer zodra ik kan.
  • Ik plan mijn agenda nooit helemaal vol. Zo blijft er altijd tijd over om last minute in te vullen. Tijd voor familie, vrienden, leuke uitstapjes of reisjes. Of gewoon om een avond in mijn zetel te hangen. Om alle prikkels en impulsen van de voorbije tijd te verwerken. En wat te bezinnen. Even simpelweg niets moeten. Dan kom je tot de essentie én tot de beste ideeën. Dan doe je energie op. Wij nemen die tijd veel te weinig. Omdat we denken dat het verspilde tijd is. Dat we veel andere nuttige dingen hadden kunnen doen. Maar die ‘lege tijd’ geeft juist meer inzicht. Meer balans.
  • Ik sport graag, vooral lopen en yoga. Maar ik pin mij niet te veel vast op allerlei schema’s en grote uitdagingen. Als ik kan, ga ik. Soms volg ik 2 yogalessen per week, soms 2 maanden lang geen enkele. Maar ik doe wel elke ochtend mijn routine, daar sta ik met plezier 10 minuten vroeger voor op. Met het lopen hetzelfde. Soms lukt het me om meerdere dagen per week een half uurtje of zelfs een uurtje in te plannen. Soms zijn amper het 20 gestolen minuten hier en daar. Ook dat is goed, want beter dan niks. Toch?
  • En ik maak ook voldoende keuzes voor mijn kinderen. Ze mogen geen 37 hobby’s tegelijkertijd doen. Dan rijden we alleen maar van hot naar her en hebben we geen tijd voor elkaar. Voor een simpele avond samen thuis. En net daar genieten ze heel erg van. Nu ligt de focus op 1 voetbaltraining per week voor allebei, zwemles voor Rowen en scouts voor Finn. Binnenkort komt er wel weer een nieuw evaluatiemoment en kijken we samen of er iets weg moet/ bij kan/ veranderd moet worden.

 

Uiteraard is alles anders als je niet als zelfstandige werkt en/of je kinderen 24/7 bij je hebt. En toch ook weer niet…
Just try!

Nog meer concrete tools van doen? 25 Tips hier. En nog eens 10 hier.

Is het finaal gedaan met de heer in het verkeer?

Ik erger mij nog maar heel zelden. Wat dus niet wegneemt dat het soms nog wel eens voorvalt. Dan is het meestal aan domme mensen dat ik me stoor. Of misschien eerder aan domme uitspraken van niet per se domme mensen. Aan ongefundeerde meningen. Ja, daar gaat mijn hartslag bij momenten lichtjes van naar omhoog. En ik heb het ook altijd lastig met mensen die zich beter voelen, om wat voor reden dan ook. En zo zijn er wel een paar in het wereldje waarin ik vaak vertoef. Niet zo veel, maar wel een paar. Dat werd twee weekends terug nog maar eens pijnlijk bewezen. Al zijn ze eigenlijk overal, in elk wereldje. Ik snap dat niet zo goed. Ik voel mij niet minder, maar ook niet meer dan een ander. Ook niet in het verkeer.

In die arena beleef ik zonder twijfel mijn grootste ergernissen. Ergernis die ik zelfs fysiek voel en uren later nog meesleep. Waarom is het op de baan zo verdomd moeilijk om rekening te houden met elkaar? En waarom hebben we echt geen greintje geduld meer? Vinden we het belangrijker om een halve minuut minder te laat aan te komen (want face it, als je op tijd vertrekt, rij je met een andere ingesteldheid en face it evenzeer, de gevolgen van te laat komen zijn zelden zo dramatisch dat je er een aanrijding voor wil riskeren!), dan hoffelijk om te gaan met een ander? Een andere bestuurder, een andere weggebruiker?

Ik loop veel. Hier in de buurt. Een buurt met veel groen, maar met weinig voetpaden. Waardoor ik vaak de weg op moet. En mij dan een wel heel erg zwakke weggebruiker voel. Een heel erg geminachte ook. Ik probeer in alle weers- en lichtomstandigheden uiterst zichtbaar te zijn en toch word ik vrijwel standaard genegeerd. Auto’s vertragen niet (en ze rijden sowieso al ongepast hard), wijken zelfs geen mini-beetje uit voor mij. Meer dan eens dwingen ze me de berm of half de gracht in. Ze razen me rakelings, ongegeneerd en zich beter en belangrijker voelend voorbij. Of hoe moet ik dat anders interpreteren?

Soms word ik instant boos, roep ik iets, molenwiek ik een beetje. Maar ook dat wordt genegeerd. Als het überhaupt al opgemerkt kan worden aan die onaangepaste snelheid. En dan gaat het hier nog om mij. Ik ben voorbereid. Ik pas me, omgekeerde wereld of niet, al aan aan dat onaangepast rijgedrag. Omdat het dat is of omver gereden worden. Maar wat met mijn kinderen? Zij kennen de andere kant van het verhaal niet, kunnen het allemaal nog niet zo goed inschatten. Zij durven al eens een onverwachte move doen en kunnen zichzelf, laat staan de ander, nog niet zo goed inschatten. Wat als er dan een wagen tegen 70 per uur de bocht uitkomt? Nee, die kan niet meer op tijd reageren. En nee, jouw topexemplaar is geen uitzondering. En ja, ook jouw topreflex komt dan te laat.

Is dit een pleidooi tegen rijden met de auto? Verre van. Ik gebruik de mijne ook vaak. Vaker dan mij lief is, maar bon, dat is een ander verhaal. Wel een pleidooi om wat meer rekening te houden met elkaar. Ook in ons crazy Belgische verkeer. Als je de ene keer fietst of wandelt en de andere keer rijdt met de wagen, ben je je eigenlijk goed genoeg bewust van de beide kanten van dit verhaal, toch? En zelfs al ken je officieel maar één zijde, is het niet zo enorm moeilijk om je in te leven in de andere, ofwel? Uiteindelijk gaat het over voorkomen in plaats van genezen? Een ongeval, het moet niet eens dodelijk zijn, wil je toch te allen prijze vermijden? What happened to defensief rijden? Is dat zo fucking 2018? 

Voor mij is het simpelweg een kwestie van respect. Ik heb je gezien en je bent misschien niet meer waard dan ik, maar ook niet minder, en dus vertraag ik. Of geef ik voorrang. Voorrang geven en krijgen kan zo schoon zijn, lieve mensen! En in de file staan we toch. En te laat komen we ook. Zeker als we niet op tijd vertrokken zijn.

Rowen wordt 5 en dat vierden we al met een groot voetbalfeest.

Officieel verjaart Rowen pas op 26 januari. Dan is het exact 5 jaar geleden dat ie ter wereld kwam. Op een zondag. Met een keizersnede. Een maand te vroeg en ongeveer een kilo te weinig. Maar dat is allemaal goed gekomen. Wat een ventje, wat een willetje. Snugger, gewiekst, grappig (Het verschil tussen een tekenfilm en een animatiefilm? “Bij een tekenfilm hebben ze geen achterkant, alleen zo een lichaampje van voor.“) én uiterst knuffelbaar.

Gelukkige verjaardag kleine, blonde voetbalgod van me!

Je eerste feest, dat voor de vrienden van de kleuterschool, was alvast een schot in de roos. Of in de goal, zo je wil.

(Met speciale dank aan Sofie B. voor de cupcakes, voetbalcoaches Kristof & opi én de weergoden.)

Reisinspiratie voor 2019! Getest en goedgekeurd in 2018.

Ik ben veel thuis geweest dit jaar. Omdat het leven dat vroeg. Maar ik mag nog altijd niet klagen wat uitjes, tripjes en reisjes betreft.
Dit waren de 11 toppers van 2018. (En dan heb ik de yogaweek in Portugal, de vriendinnentrip naar Berlijn en weekendjes naar Amsterdam, Wenduine en Cadzand nog niet eens meegerekend.)

Misschien zit er wel iets bij waar jij in 2019 voor kiest?

  1. Kerst en Nieuw in Gambia
  2. Krokus in een Natuurhuisje
  3. Pasen in Landal Nieuwvliet-Bad
  4. Lentekriebels in Beekse Bergen Safaripark en -resort
  5. Een weekendje Maasmechelen
  6. Go West: De Haan.
  7. Duivelse dagen in Roompot Bredene
  8. Zomer in Zwitserland, met Intersoc
  9. Nazomeren in het beste all-in hotel ter wereld: Ikos Olivia, Griekenland
  10. Oktoberdagen in Kroatië
  11. Herfst in Hannover

Meer tips voor trips? Die van 2017 en 2016 zijn zonder twijfel ook nog heel hard de moeite!

Tadaaz! Ik heb mijn kerstkaarten al besteld.

Binnenkort misschien wel bij jou in de bus, en nu al op de blog. Mijn kerst- en nieuwjaarskaart 2018-1019. In no time gekozen en gepersonaliseerd bij Tadaaz. Uit een zot aanbod originele kerstkaarten. In heel uiteenlopende stijlen en in verschillende vormen en formaten bovendien. Al dan niet met plaats voor een foto(-collage). En met een matching enveloppe.

En da’s niet alles, ik heb ook al een aantal prachtige fotogeschenken klaar voor onder de kerstboom. Waaronder deze leuke koekjesdoos.

Tadaaz biedt originele kaarten, hippe uitnodigingen en gepersonaliseerde cadeautjes aan voor de belangrijke mijlpalen in het leven. Denk: geboorte, doop, communie, huwelijk, feestjes allerhande én kerst & nieuw natuurlijk.

Bovendien kan je bij het afronden van je bestelling ook nog eens een goed doel uitkiezen.

Make-A-Wish

In ruil voor een kleine gift wordt het logo van dat goede doel dan bij op je kaartjes gedrukt. Een klein fijn extraatje tijdens de traditioneel solidaire eindejaarsdagen.

En oh, Tadaaz levert razendsnel. Vandaag voor 14u besteld= morgen geleverd. Straf.

Zelf aan de slag? Met de code TDZ10EV krijg je nog tot 31/12/18 10% korting op de volledige kerstcollectie.

Mijn 5 Hannover Hotspots.

Je hoeft heus niet helemaal tot in Berlijn te reizen om de vibe van een Duitse stad te catchen. Hannover, de hoofdstad van Niedersachsen, ligt op amper 4u rijden van Antwerpen.

Ik schreef er eerder al een uitgebreide post over en bij deze wil ik jullie graag nog extra inspireren met een top 5 van mijn favoriete plekken in en rond de stad.

1. Het uitzicht van bovenop het nieuwe Rathaus. De lift ride is heel bijzonder. En helemaal boven ontdek je dat Hannover stiekem een heerlijk groene stad is.

2. Een avondje stappen in Linden. Een district van de stad dat vroeger arm en industrieel was, maar tegenwoordig helemaal hip is. Limmerstrasse en de straten errond zijn dé place to be. Leuke boetiekjes voor overdag, trendy bars, concertzalen en restaurantjes voor avondlijk vertier. Francesca & Fratelli en Street Kitchen zijn aanraders. In de zomer is het genieten aan de rivier.

3. Een terrasje in de oude stad. Kies voor een verrassende combo van Duits bier en lokale pralines.

4. Een fietstocht of een loopje langs de Maschsee. En pik dan misschien ook het museum voor moderne kunst even mee.

5. Een uitstap naar het romantische Celle. Op een dik half uur rijden van Hannover centrum. Niet te missen. Authentiek en supergezellig. Met een prachtig Schloss en een onwaarschijnlijke verzameling vakwerkhuizen. Probeer er zeker eentje aan de binnenkant te bekijken. En check het intrigerende boetiekje Alter Provisor. Hier scoor je ook de gelijknamige likeur, die niet alleen lekker, maar ook geneeskrachtig is.

Zoek je nog een goed moment om te citytrippen naar Hannover? Ik durf heel hard te beweren dat het kerstmarktseizoen een geweldig ideale periode is!