Kos, met Corendon. Leven als godinnen op een Grieks eiland.

Dat we ervan genoten hebben. Van die vier ‘gestolen’ dagen tijd voor onszelf. Zon, zee, strand en ongestoord bijpraten.

Vier dagen. Het lijkt zot kort, maar geloof me, het is precies genoeg om even op adem te komen. Toch als je zonder kinderen reist. En de zon, het hotel én een lekker strak vluchtschema mee hebt.

Het Griekse eilandje Kos ligt zo goed als in Turkije, op ongeveer 3u30 vliegen, dus met die zonzekerheid zit het wel snor het grootste deel van het jaar. En de combo vlot vliegen/ goed hotel laat je gewoon regelen door Corendon.

Wij vlogen voor het eerst vanuit Maastricht. Een luchthaven die in kilometers voor de meeste mensen misschien nét iets verder ligt dan Zaventem. Maar ze is wel een pak makkelijker bereikbaar. Bovendien parkeer je als Corendon-klant quasi voor de deur. En volledig gratis. Het gebouw zelf is piepklein, dus zowel de tijd als de afstand tussen check-in en boarden is beperkt. Vervelende controles ben je echt in no time gepasseerd.

Ook Kos is een zakdoek groot. En er is niet zo gek veel te zien. Eén dag een auto, brommertje of fiets huren en je kan alle sights afvinken.

Tips voor een (road-)trip:

-Kos stad

-Paradise Beach

-Zia

-De boot op naar Bodrum of een paar andere Griekse eilanden in de buurt?

Zo blijft er lekker veel tijd over om schaamteloos te genieten van de faciliteiten van je Corendon-hotel. Wij verbleven in het Michelangelo Resort & Spa. Een mooi hotel, met misschien wel de grootste infinity pool die ik ooit al heb mogen aanschouwen. Ook het privé-strand is bijzonder aangenaam. En als je niet te beroerd bent om een klein uurtje te stappen onder een loden zon, kan je te voet naar de Therma. Een thermaal bad in zee, waar de temperatuur van het water zo’n 45 graden bedraagt.

De all-in formule is een optie, maar halfpension lijkt mij een betere keuze in dit hotel. Er is één buffetrestaurant en één à la carte restaurant. Allebei lekker en voorzien van geweldig vriendelijk personeel.

Wat denk je? Ook zo’n sneaky 4-daagse “godinnen getaway” plannen in het najaar of later deze zomer al?

Processed with VSCO with b3 preset

Twee jaar geleden trokken Esther en ik naar Mallorca. Dat Spaanse eiland blijft ook nog altijd een enorme aanrader voor een snel en efficiënt tripje naar de zon.

Shanghai: not your average citytrip.

Translation: lost.
Fascination: found
.


Shanghai Toppers:

-The Bund & de tunnel naar de overkant (Pudong)

-City God Temple & Yu Garden & de wijk errond

-Wandelen door de Franse Concessie

Wij spoorden vanuit Shanghai city ook naar de watertowns XinChang en Zhujiajiaio (met de metro). En naar Westlake en de theeplantages in Hangzhou (met de trein).



I’ve got the power. (Maar niet altijd.)

Het gaat goed met mij. En dat zeg ik niet omdat ik het zelf harder zou geloven. Het is écht zo. Ik voel me sterker en gedrevener dan ooit tevoren. Fysiek én mentaal. Zo sterk dat ik besloten heb om een marathon te lopen later dit jaar.

De eerlijkheid gebiedt mij evenwel te zeggen dat ik veel van die kracht haal uit verdriet en frustraties. Of toch alleszins uit de verwerking ervan.

Ik slaag er best vaak in om heftige emoties deftig te kanaliseren. Door te lopen ondermeer. Door gesprekken met mensen die mij dierbaar zijn. Of door me te smijten op mijn geweldige job en mijn heerlijke kinderen. Vaak, maar niet altijd.

Zo verwacht ik soms te veel van de dagen waarop ik mijn kinderen zie. Dat zijn in mijn ogen dan ook absolute hoogdagen, waar ik elke keer opnieuw intens naar uitkijk. Dagen die ik zoveel mogelijk plan in functie van hen en die ik liefst zo mooi mogelijk wil invullen. Met leuke activiteiten of gewoon met gezellig samenzijn. Maar voor mijn kinderen zijn het dagen als alle andere. Ze doen niet minder, maar ook niet meer moeite. Ze zijn wie ze zijn. Soms goedgezind, soms pokkehumeurig. Soms liefdevol, soms schaamteloos ondankbaar. En hoewel ik hen dat onmogelijk kwalijk kan nemen, durft mijn hart al eens in duuzend stukken te breken.

Het kan me ook ineens heel erg hitten dat ik er alleen voor sta. Zoals toen ik een week op reis was, samen met mijn ouders. Zij hadden elkaar, ik had mezelf. Hun mening was meervoud, de mijne enkelvoud. En zij hadden een tweepersoonsbed, dat ook. Ik sliep op de uitgeklapte bank.

Ik ben niet altijd sterk nee. Ik sla me niet altijd overal door. Ik ben soms ook verdomd triest. En eenzaam. Zelfs met mensen om me heen. 

Op mijn slechtste momenten is het ik tegen de wereld. Of nog juister: ik tegen me myself and I. Ik kom mezelf dan ook zo waanzinnig hard tegen de laatste tijd. Een beetje door de situatie, nog meer omdat ik de situatie in mijn voordeel ombuig en de confrontatie bewust aanga. Eerlijk zijn met mezelf, mijn waarden (her-)definiëren doet me deugd en leert me veel. Zo akelig veel zelfs dat het lijkt alsof niet iedereen mij en de manier waarop ik in het leven wil staan, (nog) kan volgen. Want niet iedereen neemt zo uitgebreid de tijd en de moeite om kritisch naar zichzelf en de wereld te kijken.

Verantwoordelijkheid nemen voor zowel je eigen geluk als je eigen shit. Niet iedereen durft dat. 

Ik durf het wel. 

Maar ik hoop toch ook dat ik op termijn weer iemand vind om dat ‘opgeruimde’ leven van mij mee te delen. Iemand die mijn kers op de taart levert en wiens kers ik op zijn taart mag droppen.

Op termijn hé, niet direct. En eerst nog die marathon.

De grotten van Han.

Grotten proberen vatten op foto, dat werkt nooit echt helemaal. De afbeelding is altijd minder indrukwekkend dan de realiteit. En dat is bij die van Han niet anders. Je moet er echt naartoe om ze te ervaren. Lichtspektakel incluis.

Maar het Domein van de Grotten van Han is zoveel meer dan donkere, onderaardse gangen met stalagmieten en -tieten. Er is ook een prachtig safari park. Dat doorkruis je te voet of met de safari bus. Wij kozen voor de laatste optie, zodat ook de oudsten van onze familie makkelijk mee konden. De wolven, lynxen en everzwijnbaby’s maakten de meeste indruk. Maar het was evenzeer genieten van alle andere wilde beesten uit de regio én van de prachtige vergezichten in de Famenne.

Tussendoor picknicken of een snackje steken aan één van de kraampjes zijn opties, maar je kan ook uitgebreider eten in Le Pavillion (streekgerechten) of, net zoals wij, in La Verrière (pannekoeken, broodjes en ander lekkers). Een heerlijk terras daar, met zicht op een giga speeltuin en een kinderboerderij.

We hadden eigenlijk nog lang kunnen blijven zitten. Heel lang. Maar er waren een paar mensen die dringend terug naar ons vakantiehuis wilden… om de slotkilometers van De Ronde te zien 🙂

Wel meer uren over in Han? Bezoek de interactieve tentoonstelling Prehistohan en het museum ‘Han van Weleer’. Of waag je aan het spannende speleo parcours.

Op zoek naar logement in de streek? Wij verbleven in een prachtig Belvilla vakantiehuis in Marche-en-Famenne.

Mijn opa werd 95 en dat vierden we in een Belvilla vakantiehuis in de Ardennen.

Nu ja, in de Famenne streek eigenlijk. Meer bepaald in Waha, een gehucht van Marche-en-Famenne. Want daar staat het prachtige vakantiehuis Les Cenelles, eigendom van de familie Gathy. Luxe onderdak voor maximum 22 personen, dus je kan je wel voorstellen dat het voor onze kleine familie (mijn ouders, mijn zus en haar man, mijn grootouders en mijn twee kinderen) helemaal een paleis was. Zo dankbaar trouwens voor die kleine, fijne bende. Wij hangen echt ongelooflijk hard aan mekaar. Iedereen zorgt voor iedereen. En het geeft zo enorm veel voldoening dat ik mijn bomma en opa nog af en toe een andere horizon kan bezorgen. Zeker als het voor de viering van een 95e (!) verjaardag is.

De omgeving van Marche biedt ook echt mogelijkheden voor jong én oud. Wandelroutes à volonté, het domein van de Grotten van Han én Durbuy en zijn Adventure Valley. Al verveelt het allerminst om gewoon in en rond het huis te blijven plakken. Er is een grote speelzaal in de kelder (met ondermeer een pingpong-tafel, een sjotterkas en een playstation!) Je kan wellnessen in het zwembad, 1 van de infra-rood sauna’s of de hammam. En voor de rest is het zalig toeven op het terras, in de tuin (met zicht op de paarden en ezels) of in 1 van de über-gezellige salonnetjes.

Plan jij binnenkort ook een familie- of vriendenweekend? Belvilla biedt hónderden superleuke vakantiehuizen aan, in binnen- en (ver) buitenland.

Win win win! Verblijf in een Interhome huis in Calpe, huurwagen van Sunny Cars inbegrepen.

Dit is ze. De Interhome-villa waar jij misschien wel gratis mag verblijven tijdens het verlengde Hemelvaartweekend (30/05/19 t.e.m 02/06/19). Een zonovergoten paradijsje op nog geen 3 km van het centrum van Calpe. Perfect voor 4 personen. Voorzien van 2 slaap- en 2 badkamers. En dan mag je er ook nog een all-in huurwagen bij kiezen. Op kosten van Sunny Cars. (voucher t.w.v 150 euro)

Dus voor dat heerlijke weekendje weg moet je alleen nog de vliegtickets zelf betalen

Who’s in??
Post het antwoord op de wedstrijdvraag: “Bij welk service pakket van Sunny Cars vul je je administratie op voorhand in en hoef je ter plaatse niet meer in de wachtrij te staan?” in de comments hieronder. En laat me ook even weten wie je graag zou meenemen op deze trip.

De geheel onpartijdige mensen van PR bureau Sound of C kiezen een winnaar op dinsdag 19 maart 2019. Je kan dus deelnemen t.e.m maandagavond 18 maart 2019, middernacht.

De gelukkige wordt persoonlijk gecontacteerd. (Wedstrijd afgesloten. Winnares: Sarina Van der Auwera!)

Daar is de lente, daar is de zon. In Spanje dan toch…

Gelukkig had ik voor de Krokusvakantie niet op topweer in België gerekend. Een verblijf aan de Spaanse Costa Blanca leek me een nét iets veiligere keuze. En daar pluk ik een paar dagen na mijn thuiskomst nog altijd de vitamine D van.

Omdat mijn jongens op vakantie graag een eigen ‘huisje’ hebben, boekten we een authentiek villaatje via Interhome. Een thuisje op verplaatsing, zeg maar. Voorzien van een heerlijk zonnig (dak-)terras, een (helaas nog iets te koud) zwembad, een charmant interieur én met zicht op de imposante Peñon de Ifach. De (t)rots van Calpe.

Bij nog hogere temperaturen volstaan zwembad en zee voor mij om er een topverlof van te maken. Maar in deze tijd van het jaar wil ik naast een terrasje ook wel een uitstapje doen. En als je de regio hier een beetje deftig wil verkennen, heb je toch wel een huurauto van doen. Wij regelden de onze via Sunny Cars. Kost belachelijk weinig voor een paar dagen en zo ben je toch een pak flexibeler en vrijer tijdens je verblijf. Boeken bij Sunny Cars is standaard all-in (dus geen gedoe meer met extra verzekeringen bijvoorbeeld!). En als je daar bovenop voor het Premium Service-pakket kiest, is een zorgeloze trip helemaal gegarandeerd.  Zo doe je al je administratie op voorhand online en moet je ter plaatse niet meer in de wachtrij gaan staan. Je loopt gewoon meteen door naar de Car Rental garage, pikt daar je sleutel op en… het avontuur begint. Ik wil het nooit meer anders.

Wij reden deze keer richting Altea (Mooie oude stad!), Benidorm (Moet je gewoon ooit ‘ns gezien hebben! New York aan de Costa Blanca! Bastards!), Moraira (Mijn favoriet! Gezellige straatjes, strandjes en restaurantjes!) en Guadalest (Een bijzonder pittoresk bergdorp met fantastische vergezichten!). Maar ook Xavea, Oliva, Alicante en natuurlijk Valencia zijn must-sees in de nabije omgeving.

Lekker eten doe je ondermeer in Bar La Cabana in Moraira en Restaurante Cañis in Benimarco. Het aperitief met het coolste uitzicht drink je dan weer in de Skybar van het Suitopia Hotel.

Calpe is trouwens een waar fietswalhalla. Dus misschien kan je er ook een (gedeeltelijk) sportieve vakantie van maken.

Enne… misschien kan dat allemaal wel heel binnenkort. En voor niks. Want ik mag deze week nog een verblijf in een Interhome villa in Calpe+ Sunny Cars huurwagen weggeven.
Hou deze blog en mijn IG dus goed in de gaten!

       

 

Dankzij Sofahost heb ik de (h)eerlijkste zetel.

Na ruwweg 15 jaar in het oude had ik wel een nieuw salon van doen. Al durfde ik nog altijd niet zo goed, uit schrik dat de kinderen het snel zouden besmeuren. Want er wordt al wel eens ‘gezellig’ gegeten en gedronken in de zetel. Een living dient dan ook om in te leven en niet continu voorzichtig te moeten zijn, vind ik.

Waarom ik dan toch overstag gegaan ben? Omdat de zetels van Sofahost beloven dat ze ook mét kinderen erin proper blijven. En dat is meer dan een belofte, het is de waarheid. De FibreGuard-technologie zorgt ervoor dat huishoudelijke vlekken gemakkelijk te verwijderen zijn. Elk lot stoffen wordt getest op 34 verse en uitgedroogde vlekken. Geen zorgen dus als dat bekertje chocomelk plots omver gekegeld wordt. Met een microvezeldoekje en veel water krijg je de smurrie er zo weer af. (Alle info daarover vind je gedetailleerd op de site van Sofahost en je kan ook altijd een hulplijn bellen!) Dat vind ik heel geruststellend. Want het is uiteindelijk toch wel een serieuze investering zo’n nieuw salon.

Ik zit ondertussen zo goed in mijn zetel dat ik ‘m liever niet deel met iedereen, maar Sofahost heeft gelukkig ook minder egoïstische klanten die hun sofa wél ter beschikking stellen. Zodat jij ‘m rustig kan testen. En eerlijke feedback krijgt. Gewoon even een afspraak maken. Op die manier spaart Sofahost dure winkelruimte uit bij retailers. En kunnen ze dus goedkoper aan jou leveren. Bovendien werkt Sofahost hard om zijn ecologische impact te reduceren. Het groene beleid is gebaseerd op het optimaliseren van bulktransport, het gebruik van gecertifieerde groene materialen en het beperken van tussenpersonen in de supply chain. Dat is een mooie extra, niet?

Sofahost is van zweedse makelij. Stevige houten kaders dus, schuimstructuren van topkwaliteit én hoogwaardige stoffen – onderhoudsvriendelijk, met een hoge slijtvastheid die niet gaat pluizen. Je kan voorlopig kiezen uit twee kleuren: grijs en beige. En qua opstelling kan je eindeloos variëren. Van een éénzit tot een volledig hoeksalon met poef. (Wij hebben de Cooper Corner!) Er past sowieso een sofahost in elke living.

Vandaag besteld= morgen (gratis) aan huis geleverd.
Je zal het je niet beklagen. Echt niet.

Alles is anders nu. (Maar helemaal goed zoals het is.)

Alles is anders sinds het voorjaar van 2018.

Maar kijk, it is what it is. En wat het moest zijn, blijkbaar. Omdat wat was, niet houdbaar bleek.

En het gaat wel. Ik durf stilaan te zeggen dat ik trots ben op ons drietjes. Ik heb dan ook heel bewust en intens gewerkt aan ons ‘nieuwe team’. De trio-versie van ons oorspronkelijke kwartet.

Er zijn oude en nieuwe twijfels, maar ook oude en nieuwe zekerheden. Het is vaak zoeken en daarna vinden en soms gewoon ook blijven zoeken. Alles blijft altijd onvolledig en imperfect. Maar dat is misschien juist een hele mooie drijfveer.

Wat ik het moeilijkste vind? In mijn kleine bedrijfje CEO, creative en zorgverlener tegelijk zijn. Een duidelijk kader creëren, alle praktische zaken plannen en regelen, maar ook pamperen en entertainen. Koken, wassen en plassen. Maar ook huiswerk begeleiden. Taxi-diensten naar voetbaltraining en zwemles plannen en verzorgen. Opvang organiseren en boekentassen maken. Maar ook meespelen, knutselsessies faciliteren en verhaaltjes voorlezen.

Je beseft pas hoe makkelijk het is om die dagdagelijkse taken te verdelen, als je ze plots allemaal alleen moet doen. En dan krijg ik stiekem nog onwaarschijnlijk veel support van mijn ouders, grootouders en zus. (Eindeloos respect voor wie het écht alleen moet doen!)

Maar ondanks dat, gaat het dus best goed met mij. Met ons.
Anders dan vroeger. Maar anders is niet slecht. Soms zelfs beter.

Het is niet omdat alles kan, dat alles moet. Toch?

Alles kan. En het lijkt alsof we alles dan ook moeten willen. Dus willen we alles.

Maar moet het ijzer echt gesmeed worden als het heet is? Moet alle ijzer meteen gesmeed worden trouwens? Misschien kan een deel later wel weer opgewarmd worden. Misschien moet je niet alles tegelijk smeden? Misschien smeed je dan minder mooie dingen omdat je inspiratie op is? Of je focus weg? Misschien verbrand je jezelf wel?

We zijn ervan overtuigd dat we beter dan ooit kunnen multitasken. Maar is dat echt zo? Is onze focus, als we heel eerlijk zijn, niet gebaat bij wat minder werkpuntjes? Of toch minder werkpuntjes tegelijkertijd?

Misschien kunnen we beter serieel combineren? Misschien is het wel fijn om wat doelen op te sparen? Een aantal focuspunten voor dit jaar, een aantal voor volgend jaar. Deze ambities zolang mijn kinderen klein zijn, deze zodra ze wat groter zijn. Een paar extra’s zo lang het druk is op het werk, meer extra’s zodra er daar meer tijd vrij komt.

Kiezen is niet verliezen. Echt écht niet. En soms is het beter om een droom uit te stellen dan ‘m er nog bij te nemen in een hectische periode. Want dan heb je niet eens de tijd en de energie om de droom ten volle te beleven.

Bij te veel hooi op de vork hoort bovendien ook vaak een knagend schuldgevoel. Want je kan niet tegelijk voor alles en iedereen goed doen. Bij de juiste hoeveelheid hooi heb je daar weinig tot geen last van.

En nee, ik bedoel niet dat je je bucket list moet wegmoffelen tot aan je pensioen. Daar heeft ook niemand iets aan. The time is now, absoluut. Maar er is niks mis met die now nét iets ruimer te interpreteren. Carrières lopen zelden echt weg, kinderen daarentegen worden nooit opnieuw klein. Dingen blijven soms bestaan, mensen gaan uiteindelijk altijd dood. Om maar te zeggen: denk na, stel je prioriteiten, focus, doe, (be-)leef ten volle. En repeat. Oftewel: herhaal de procedure op tijd en stond. Evalueer of je prioriteiten nog altijd dezelfde zijn. Of je focus niet te smal is of juist te breed wordt. En smijt je dan all the way op de keuzes die je gemaakt hebt.

Hoe ik het zelf doe? (Cause you have to practice what you preach, right?)

  • Mijn job mag dan freelance en bij momenten onvoorspelbaar zijn, ik weet heel goed wat mijn prioriteiten zijn en wat er wel of niet bij kan op een bepaald moment. De basis is mijn rol als Amélie in de dagelijkse VTM-reeks Familie + de presentatie van het regionale nieuws bij RTV. De extra’s: ander acteerwerk, podiumpresentaties, inleeswerk en jobs voor de blog, die worden ingepast als het kan. Als het niet past, probeer ik te schuiven of moet ik helaas nee zeggen tegen een opdracht. In het begin voelt het raar (en dom zelfs) om een job af te wijzen als je freelancer bent, maar het is zoveel juister t.o.v jezelf en je werkgevers. Kwaliteit voor kwantiteit. Geef ik je mijn engagement, dan ga ik all the way. Doe ik het niet, dan is het omdat ik voel dat ik ga tekort schieten. T.o.v mezelf en/of t.o.v mijn werkgever.
  • Mijn twee jongens zijn mijn alles. Dus op de dagen dat ik ze bij mij heb, probeer ik er zo veel mogelijk voor hen te zijn. Lukt dat een bepaalde periode toch wat minder goed, dan heb ik geen schuldgevoel, omdat ik weet dat ik mijn afwezigheid compenseer zodra ik kan.
  • Ik plan mijn agenda nooit helemaal vol. Zo blijft er altijd tijd over om last minute in te vullen. Tijd voor familie, vrienden, leuke uitstapjes of reisjes. Of gewoon om een avond in mijn zetel te hangen. Om alle prikkels en impulsen van de voorbije tijd te verwerken. En wat te bezinnen. Even simpelweg niets moeten. Dan kom je tot de essentie én tot de beste ideeën. Dan doe je energie op. Wij nemen die tijd veel te weinig. Omdat we denken dat het verspilde tijd is. Dat we veel andere nuttige dingen hadden kunnen doen. Maar die ‘lege tijd’ geeft juist meer inzicht. Meer balans.
  • Ik sport graag, vooral lopen en yoga. Maar ik pin mij niet te veel vast op allerlei schema’s en grote uitdagingen. Als ik kan, ga ik. Soms volg ik 2 yogalessen per week, soms 2 maanden lang geen enkele. Maar ik doe wel elke ochtend mijn routine, daar sta ik met plezier 10 minuten vroeger voor op. Met het lopen hetzelfde. Soms lukt het me om meerdere dagen per week een half uurtje of zelfs een uurtje in te plannen. Soms zijn amper het 20 gestolen minuten hier en daar. Ook dat is goed, want beter dan niks. Toch?
  • En ik maak ook voldoende keuzes voor mijn kinderen. Ze mogen geen 37 hobby’s tegelijkertijd doen. Dan rijden we alleen maar van hot naar her en hebben we geen tijd voor elkaar. Voor een simpele avond samen thuis. En net daar genieten ze heel erg van. Nu ligt de focus op 1 voetbaltraining per week voor allebei, zwemles voor Rowen en scouts voor Finn. Binnenkort komt er wel weer een nieuw evaluatiemoment en kijken we samen of er iets weg moet/ bij kan/ veranderd moet worden.

 

Uiteraard is alles anders als je niet als zelfstandige werkt en/of je kinderen 24/7 bij je hebt. En toch ook weer niet…
Just try!

Nog meer concrete tools van doen? 25 Tips hier. En nog eens 10 hier.