Erika leest: Ik zie ik zie.

Leen Vanbroekhoven, de vrouw achter het fijne label Oh my kids, heeft voor het eerst ook een boek geïllustreerd. En dat is eigenlijk nét zo leuk geworden als haar sweater-collectie.

Ik zie ik zie is een kijkboek om uren naar te staren. Elke keer zie je meer. Elke keer ontdek je nieuwe dingen, nieuwe aanknopingspunten. Elke tekening draagt eindeloos veel verhalen in zich. Me like, want zo moet ik niet elke avond hetzelfde tekstje aframmelen. En the kids like, want hun fantasie wordt danig op hol gedreven.

Opvallend is ook het gebruikte kleurenpalet. Niks schreeuwerig gedoe. Wel veel wit en pasteltinten. Eerder gedurfd misschien voor een kinderboek, maar oh zo rustgevend. Voor beide partijen.

Ja, wij weten weer wat lezen vanavond.

blog - 7 blog - 8

Lap, stop de klok nog maar eens! Maandag 21 december 2015.

Want er moet nog iets bij. Ik was in al mijn euforie even vergeten om het ook over zotte zaterdag te hebben. De meest chaotische dag van de week ten huize Schelfhout- Van Tielen.

Op de 6e dag van de week is alle structuur die de vijf dagen ervoor zorgvuldig werd opgebouwd, plots he-le-maal zoek. Want op zaterdag hebben wij in de regel geen verplichtingen. Geen school, geen hobby’s, niks. En hoe goed dat ook klinkt, het is het niet. Toch niet voor onze little monsters.

Al van bij het opstaan gaat het fout. Want dat gebeurt altijd te vroeg. En kinderen die niet uitgeslapen zijn, hebben zelden een goed humeur. En dat geldt in de eerste plaats voor Finn. De vermoeidheid van een week volle gas geven op school zit duidelijk nog in zijn kleine lijf. Vervolgens is er gedoe met het eten en wordt er gezeurd en gezaagd… over alles. Alle manieren zijn weg, alle afspraken vergeten. En zelfs happy Rowen blijft niet immuun voor de slechte vibes van zijn broer. Hij neemt die onrust over en wordt bij momenten even onhandelbaar. Samen spelen zonder elkaar pijn te doen, spullen kapot te maken of krijsend het huis rond te rennen, is dan geen optie meer blijkbaar.

Ja, afgelopen zaterdag was weer even een reality check. Zeker omdat ik er alleen voor stond. En maar geen greep kreeg op die twee. Negeren werkte niet, straffen had geen impact, belonen was onmogelijk. En tegen de tijd dat ik mezelf en de jongens had klaargemaakt voor een wandeling naar de winkel, was ik op van de stress. Mottig van de stress zelfs.

Na de boodschappen heb ik mijn nageslacht afgezet bij hun omi en opi. En ja hoor, daar ging het magischerwijs plots wél goed. Braaf gedut allebei en de rest van de dag flink gespeeld en poeslief geweest. Wreed. Heel wreed.

Zijn er nog gezinnen waar de eerste weekenddag altijd wat (euh, zeg maar: véél) zwaarder valt?

Erika presenteert: Mr. Monkey & Mrs. Butterfly.

monkey - 1

Nee, ze kan het niet laten…

En dan heb ik het niet over dansen, maar over online shoppen. Gelukkig is een webwinkelverslaving sociaal aanvaard ondertussen. En wordt het zelfs meer dan geapprecieerd om goeie stuff te tippen aan gelijkgezinden.

Bij deze.

Mijn recentste ontdekking heet Mr. Monkey & Mrs. Butterfly en is een waar kinderkledingwalhalla. Toffe merken (Cakewalk, Imps & Elfs, Le Big, Little ElevenParis, Mambotango, Kidscase, Stones&Bones, LittleLabel, MARCEL, Tumble&Dry, Six Hugs & Rock ‘n Roll,…), unieke prints/details én perfecte kwaliteit zijn de codewoorden.

De shop is bovendien een gezinsprojectje. Want Mr Monkey is papa Thijs en Mrs. Butterfly is mama Sophie. Hun kindjes heten Lenn en Ferre. En zijn dé proefpersoontjes bij uitstek natuurlijk.

Ik heb alvast twee items gekozen uit de nieuwe collectie. Rowens broekje is van Six Hugs & Rock ‘n Roll. En het shirt van Finn is er eentje van Stones & Bones. Rock on en laat dat nieuwe schooljaar maar komen!

partypart2 - 10partypart2 - 1partypart2 - 1(de zebrashort van Finn komt uit een andere leuke webshop: Sjiekedinges!)