Alles is anders nu. (Maar helemaal goed zoals het is.)

Alles is anders sinds het voorjaar van 2018.

Maar kijk, it is what it is. En wat het moest zijn, blijkbaar. Omdat wat was, niet houdbaar bleek.

En het gaat wel. Ik durf stilaan te zeggen dat ik trots ben op ons drietjes. Ik heb dan ook heel bewust en intens gewerkt aan ons ‘nieuwe team’. De trio-versie van ons oorspronkelijke kwartet.

Er zijn oude en nieuwe twijfels, maar ook oude en nieuwe zekerheden. Het is vaak zoeken en daarna vinden en soms gewoon ook blijven zoeken. Alles blijft altijd onvolledig en imperfect. Maar dat is misschien juist een hele mooie drijfveer.

Wat ik het moeilijkste vind? In mijn kleine bedrijfje CEO, creative en zorgverlener tegelijk zijn. Een duidelijk kader creëren, alle praktische zaken plannen en regelen, maar ook pamperen en entertainen. Koken, wassen en plassen. Maar ook huiswerk begeleiden. Taxi-diensten naar voetbaltraining en zwemles plannen en verzorgen. Opvang organiseren en boekentassen maken. Maar ook meespelen, knutselsessies faciliteren en verhaaltjes voorlezen.

Je beseft pas hoe makkelijk het is om die dagdagelijkse taken te verdelen, als je ze plots allemaal alleen moet doen. En dan krijg ik stiekem nog onwaarschijnlijk veel support van mijn ouders, grootouders en zus. (Eindeloos respect voor wie het écht alleen moet doen!)

Maar ondanks dat, gaat het dus best goed met mij. Met ons.
Anders dan vroeger. Maar anders is niet slecht. Soms zelfs beter.

Het is niet omdat alles kan, dat alles moet. Toch?

Alles kan. En het lijkt alsof we alles dan ook moeten willen. Dus willen we alles.

Maar moet het ijzer echt gesmeed worden als het heet is? Moet alle ijzer meteen gesmeed worden trouwens? Misschien kan een deel later wel weer opgewarmd worden. Misschien moet je niet alles tegelijk smeden? Misschien smeed je dan minder mooie dingen omdat je inspiratie op is? Of je focus weg? Misschien verbrand je jezelf wel?

We zijn ervan overtuigd dat we beter dan ooit kunnen multitasken. Maar is dat echt zo? Is onze focus, als we heel eerlijk zijn, niet gebaat bij wat minder werkpuntjes? Of toch minder werkpuntjes tegelijkertijd?

Misschien kunnen we beter serieel combineren? Misschien is het wel fijn om wat doelen op te sparen? Een aantal focuspunten voor dit jaar, een aantal voor volgend jaar. Deze ambities zolang mijn kinderen klein zijn, deze zodra ze wat groter zijn. Een paar extra’s zo lang het druk is op het werk, meer extra’s zodra er daar meer tijd vrij komt.

Kiezen is niet verliezen. Echt écht niet. En soms is het beter om een droom uit te stellen dan ‘m er nog bij te nemen in een hectische periode. Want dan heb je niet eens de tijd en de energie om de droom ten volle te beleven.

Bij te veel hooi op de vork hoort bovendien ook vaak een knagend schuldgevoel. Want je kan niet tegelijk voor alles en iedereen goed doen. Bij de juiste hoeveelheid hooi heb je daar weinig tot geen last van.

En nee, ik bedoel niet dat je je bucket list moet wegmoffelen tot aan je pensioen. Daar heeft ook niemand iets aan. The time is now, absoluut. Maar er is niks mis met die now nét iets ruimer te interpreteren. Carrières lopen zelden echt weg, kinderen daarentegen worden nooit opnieuw klein. Dingen blijven soms bestaan, mensen gaan uiteindelijk altijd dood. Om maar te zeggen: denk na, stel je prioriteiten, focus, doe, (be-)leef ten volle. En repeat. Oftewel: herhaal de procedure op tijd en stond. Evalueer of je prioriteiten nog altijd dezelfde zijn. Of je focus niet te smal is of juist te breed wordt. En smijt je dan all the way op de keuzes die je gemaakt hebt.

Hoe ik het zelf doe? (Cause you have to practice what you preach, right?)

  • Mijn job mag dan freelance en bij momenten onvoorspelbaar zijn, ik weet heel goed wat mijn prioriteiten zijn en wat er wel of niet bij kan op een bepaald moment. De basis is mijn rol als Amélie in de dagelijkse VTM-reeks Familie + de presentatie van het regionale nieuws bij RTV. De extra’s: ander acteerwerk, podiumpresentaties, inleeswerk en jobs voor de blog, die worden ingepast als het kan. Als het niet past, probeer ik te schuiven of moet ik helaas nee zeggen tegen een opdracht. In het begin voelt het raar (en dom zelfs) om een job af te wijzen als je freelancer bent, maar het is zoveel juister t.o.v jezelf en je werkgevers. Kwaliteit voor kwantiteit. Geef ik je mijn engagement, dan ga ik all the way. Doe ik het niet, dan is het omdat ik voel dat ik ga tekort schieten. T.o.v mezelf en/of t.o.v mijn werkgever.
  • Mijn twee jongens zijn mijn alles. Dus op de dagen dat ik ze bij mij heb, probeer ik er zo veel mogelijk voor hen te zijn. Lukt dat een bepaalde periode toch wat minder goed, dan heb ik geen schuldgevoel, omdat ik weet dat ik mijn afwezigheid compenseer zodra ik kan.
  • Ik plan mijn agenda nooit helemaal vol. Zo blijft er altijd tijd over om last minute in te vullen. Tijd voor familie, vrienden, leuke uitstapjes of reisjes. Of gewoon om een avond in mijn zetel te hangen. Om alle prikkels en impulsen van de voorbije tijd te verwerken. En wat te bezinnen. Even simpelweg niets moeten. Dan kom je tot de essentie én tot de beste ideeën. Dan doe je energie op. Wij nemen die tijd veel te weinig. Omdat we denken dat het verspilde tijd is. Dat we veel andere nuttige dingen hadden kunnen doen. Maar die ‘lege tijd’ geeft juist meer inzicht. Meer balans.
  • Ik sport graag, vooral lopen en yoga. Maar ik pin mij niet te veel vast op allerlei schema’s en grote uitdagingen. Als ik kan, ga ik. Soms volg ik 2 yogalessen per week, soms 2 maanden lang geen enkele. Maar ik doe wel elke ochtend mijn routine, daar sta ik met plezier 10 minuten vroeger voor op. Met het lopen hetzelfde. Soms lukt het me om meerdere dagen per week een half uurtje of zelfs een uurtje in te plannen. Soms zijn amper het 20 gestolen minuten hier en daar. Ook dat is goed, want beter dan niks. Toch?
  • En ik maak ook voldoende keuzes voor mijn kinderen. Ze mogen geen 37 hobby’s tegelijkertijd doen. Dan rijden we alleen maar van hot naar her en hebben we geen tijd voor elkaar. Voor een simpele avond samen thuis. En net daar genieten ze heel erg van. Nu ligt de focus op 1 voetbaltraining per week voor allebei, zwemles voor Rowen en scouts voor Finn. Binnenkort komt er wel weer een nieuw evaluatiemoment en kijken we samen of er iets weg moet/ bij kan/ veranderd moet worden.

 

Uiteraard is alles anders als je niet als zelfstandige werkt en/of je kinderen 24/7 bij je hebt. En toch ook weer niet…
Just try!

Nog meer concrete tools van doen? 25 Tips hier. En nog eens 10 hier.

Is het finaal gedaan met de heer in het verkeer?

Ik erger mij nog maar heel zelden. Wat dus niet wegneemt dat het soms nog wel eens voorvalt. Dan is het meestal aan domme mensen dat ik me stoor. Of misschien eerder aan domme uitspraken van niet per se domme mensen. Aan ongefundeerde meningen. Ja, daar gaat mijn hartslag bij momenten lichtjes van naar omhoog. En ik heb het ook altijd lastig met mensen die zich beter voelen, om wat voor reden dan ook. En zo zijn er wel een paar in het wereldje waarin ik vaak vertoef. Niet zo veel, maar wel een paar. Dat werd twee weekends terug nog maar eens pijnlijk bewezen. Al zijn ze eigenlijk overal, in elk wereldje. Ik snap dat niet zo goed. Ik voel mij niet minder, maar ook niet meer dan een ander. Ook niet in het verkeer.

In die arena beleef ik zonder twijfel mijn grootste ergernissen. Ergernis die ik zelfs fysiek voel en uren later nog meesleep. Waarom is het op de baan zo verdomd moeilijk om rekening te houden met elkaar? En waarom hebben we echt geen greintje geduld meer? Vinden we het belangrijker om een halve minuut minder te laat aan te komen (want face it, als je op tijd vertrekt, rij je met een andere ingesteldheid en face it evenzeer, de gevolgen van te laat komen zijn zelden zo dramatisch dat je er een aanrijding voor wil riskeren!), dan hoffelijk om te gaan met een ander? Een andere bestuurder, een andere weggebruiker?

Ik loop veel. Hier in de buurt. Een buurt met veel groen, maar met weinig voetpaden. Waardoor ik vaak de weg op moet. En mij dan een wel heel erg zwakke weggebruiker voel. Een heel erg geminachte ook. Ik probeer in alle weers- en lichtomstandigheden uiterst zichtbaar te zijn en toch word ik vrijwel standaard genegeerd. Auto’s vertragen niet (en ze rijden sowieso al ongepast hard), wijken zelfs geen mini-beetje uit voor mij. Meer dan eens dwingen ze me de berm of half de gracht in. Ze razen me rakelings, ongegeneerd en zich beter en belangrijker voelend voorbij. Of hoe moet ik dat anders interpreteren?

Soms word ik instant boos, roep ik iets, molenwiek ik een beetje. Maar ook dat wordt genegeerd. Als het überhaupt al opgemerkt kan worden aan die onaangepaste snelheid. En dan gaat het hier nog om mij. Ik ben voorbereid. Ik pas me, omgekeerde wereld of niet, al aan aan dat onaangepast rijgedrag. Omdat het dat is of omver gereden worden. Maar wat met mijn kinderen? Zij kennen de andere kant van het verhaal niet, kunnen het allemaal nog niet zo goed inschatten. Zij durven al eens een onverwachte move doen en kunnen zichzelf, laat staan de ander, nog niet zo goed inschatten. Wat als er dan een wagen tegen 70 per uur de bocht uitkomt? Nee, die kan niet meer op tijd reageren. En nee, jouw topexemplaar is geen uitzondering. En ja, ook jouw topreflex komt dan te laat.

Is dit een pleidooi tegen rijden met de auto? Verre van. Ik gebruik de mijne ook vaak. Vaker dan mij lief is, maar bon, dat is een ander verhaal. Wel een pleidooi om wat meer rekening te houden met elkaar. Ook in ons crazy Belgische verkeer. Als je de ene keer fietst of wandelt en de andere keer rijdt met de wagen, ben je je eigenlijk goed genoeg bewust van de beide kanten van dit verhaal, toch? En zelfs al ken je officieel maar één zijde, is het niet zo enorm moeilijk om je in te leven in de andere, ofwel? Uiteindelijk gaat het over voorkomen in plaats van genezen? Een ongeval, het moet niet eens dodelijk zijn, wil je toch te allen prijze vermijden? What happened to defensief rijden? Is dat zo fucking 2018? 

Voor mij is het simpelweg een kwestie van respect. Ik heb je gezien en je bent misschien niet meer waard dan ik, maar ook niet minder, en dus vertraag ik. Of geef ik voorrang. Voorrang geven en krijgen kan zo schoon zijn, lieve mensen! En in de file staan we toch. En te laat komen we ook. Zeker als we niet op tijd vertrokken zijn.

Rowen wordt 5 en dat vierden we al met een groot voetbalfeest.

Officieel verjaart Rowen pas op 26 januari. Dan is het exact 5 jaar geleden dat ie ter wereld kwam. Op een zondag. Met een keizersnede. Een maand te vroeg en ongeveer een kilo te weinig. Maar dat is allemaal goed gekomen. Wat een ventje, wat een willetje. Snugger, gewiekst, grappig (Het verschil tussen een tekenfilm en een animatiefilm? “Bij een tekenfilm hebben ze geen achterkant, alleen zo een lichaampje van voor.“) én uiterst knuffelbaar.

Gelukkige verjaardag kleine, blonde voetbalgod van me!

Je eerste feest, dat voor de vrienden van de kleuterschool, was alvast een schot in de roos. Of in de goal, zo je wil.

(Met speciale dank aan Sofie B. voor de cupcakes, voetbalcoaches Kristof & opi én de weergoden.)

Reisinspiratie voor 2019! Getest en goedgekeurd in 2018.

Ik ben veel thuis geweest dit jaar. Omdat het leven dat vroeg. Maar ik mag nog altijd niet klagen wat uitjes, tripjes en reisjes betreft.
Dit waren de 11 toppers van 2018. (En dan heb ik de yogaweek in Portugal, de vriendinnentrip naar Berlijn en weekendjes naar Amsterdam, Wenduine en Cadzand nog niet eens meegerekend.)

Misschien zit er wel iets bij waar jij in 2019 voor kiest?

  1. Kerst en Nieuw in Gambia
  2. Krokus in een Natuurhuisje
  3. Pasen in Landal Nieuwvliet-Bad
  4. Lentekriebels in Beekse Bergen Safaripark en -resort
  5. Een weekendje Maasmechelen
  6. Go West: De Haan.
  7. Duivelse dagen in Roompot Bredene
  8. Zomer in Zwitserland, met Intersoc
  9. Nazomeren in het beste all-in hotel ter wereld: Ikos Olivia, Griekenland
  10. Oktoberdagen in Kroatië
  11. Herfst in Hannover

Meer tips voor trips? Die van 2017 en 2016 zijn zonder twijfel ook nog heel hard de moeite!

Tadaaz! Ik heb mijn kerstkaarten al besteld.

Binnenkort misschien wel bij jou in de bus, en nu al op de blog. Mijn kerst- en nieuwjaarskaart 2018-1019. In no time gekozen en gepersonaliseerd bij Tadaaz. Uit een zot aanbod originele kerstkaarten. In heel uiteenlopende stijlen en in verschillende vormen en formaten bovendien. Al dan niet met plaats voor een foto(-collage). En met een matching enveloppe.

En da’s niet alles, ik heb ook al een aantal prachtige fotogeschenken klaar voor onder de kerstboom. Waaronder deze leuke koekjesdoos.

Tadaaz biedt originele kaarten, hippe uitnodigingen en gepersonaliseerde cadeautjes aan voor de belangrijke mijlpalen in het leven. Denk: geboorte, doop, communie, huwelijk, feestjes allerhande én kerst & nieuw natuurlijk.

Bovendien kan je bij het afronden van je bestelling ook nog eens een goed doel uitkiezen.

Make-A-Wish

In ruil voor een kleine gift wordt het logo van dat goede doel dan bij op je kaartjes gedrukt. Een klein fijn extraatje tijdens de traditioneel solidaire eindejaarsdagen.

En oh, Tadaaz levert razendsnel. Vandaag voor 14u besteld= morgen geleverd. Straf.

Zelf aan de slag? Met de code TDZ10EV krijg je nog tot 31/12/18 10% korting op de volledige kerstcollectie.

Mijn 5 Hannover Hotspots.

Je hoeft heus niet helemaal tot in Berlijn te reizen om de vibe van een Duitse stad te catchen. Hannover, de hoofdstad van Niedersachsen, ligt op amper 4u rijden van Antwerpen.

Ik schreef er eerder al een uitgebreide post over en bij deze wil ik jullie graag nog extra inspireren met een top 5 van mijn favoriete plekken in en rond de stad.

1. Het uitzicht van bovenop het nieuwe Rathaus. De lift ride is heel bijzonder. En helemaal boven ontdek je dat Hannover stiekem een heerlijk groene stad is.

2. Een avondje stappen in Linden. Een district van de stad dat vroeger arm en industrieel was, maar tegenwoordig helemaal hip is. Limmerstrasse en de straten errond zijn dé place to be. Leuke boetiekjes voor overdag, trendy bars, concertzalen en restaurantjes voor avondlijk vertier. Francesca & Fratelli en Street Kitchen zijn aanraders. In de zomer is het genieten aan de rivier.

3. Een terrasje in de oude stad. Kies voor een verrassende combo van Duits bier en lokale pralines.

4. Een fietstocht of een loopje langs de Maschsee. En pik dan misschien ook het museum voor moderne kunst even mee.

5. Een uitstap naar het romantische Celle. Op een dik half uur rijden van Hannover centrum. Niet te missen. Authentiek en supergezellig. Met een prachtig Schloss en een onwaarschijnlijke verzameling vakwerkhuizen. Probeer er zeker eentje aan de binnenkant te bekijken. En check het intrigerende boetiekje Alter Provisor. Hier scoor je ook de gelijknamige likeur, die niet alleen lekker, maar ook geneeskrachtig is.

Zoek je nog een goed moment om te citytrippen naar Hannover? Ik durf heel hard te beweren dat het kerstmarktseizoen een geweldig ideale periode is!

Erika citytript: Hannover.

Duitsland is the new sexy. Lonely Planet had het al aangekondigd. En ik zeg het nu ook.

Het was zelfs al mijn tweede keer Duitsland dit jaar. Eerst Berlijn, nu Hannover.
Een pak onbekender en minder bruisend dan de hoofdstad, maar best aangenaam. En verrassend groen. Bekend van de Bahlsen koekjes en van zijn vorstendynastie. Met de Maschsee (een groot kunstmatig meer), een prachtig oud en een prachtig nieuw Rathaus (= gemeentehuis), fancy musea, een leuke zoo, een levendige markthal (eten uit alle hoeken van de wereld, om mee te nemen of daar op te eten!), de indrukwekkende barokke tuinen van Herrenhausen én het hippe district Linden (vol leuke boetiekjes en fijne restaurantjes!) als grootste troeven. Quasi volledig plat gebombardeerd tijdens de 2e Wereldoorlog, maar netjes heropgebouwd en jammer genoeg ook aangevuld met snelle, betonnen nieuwbouw en wat vreemde, moderne experimenten.

Combineer je verblijf in Hannover zeker met een bezoek aan één van de andere charmante steden en stadjes van Niedersachsen. Wij kozen voor Celle. Wereldberoemd omwille van zijn hertogelijk paleis (dat helaas volledig ingepakt was voor restauratiewerken toen wij er waren), zijn Franse tuinen én zijn immense collectie fachwerkhäuser. Meer dan 450. Allemaal origineel en daterend uit de 16e, 17e en 18e eeuw. Vaak ingepalmd door hele leuke winkeltjes.

Maar ook Braunschweig, Göttingen, Goslar, Hameln, Hildesheim, Lüneburg, en Wolfenbüttel zijn bijzonder charmant, zo heb ik mij laten vertellen. En voor de liefhebbers is er Autostadt in Wolfsburg.

Eind deze maand begint trouwens het kerstmarkt-seizoen in de 9+1 wonderful cities in Niedersachsen. Lijkt mij hét geknipte moment voor een trip naar sexy Germany. Kerstkitch, bier en braadworsten in een idyllisch decor. Wat wil een mens nog meer? Ho ho ho!

Mercure City Hotel

Hannover City

Het oude Rathaus.

De museum strip aan de Maschsee.

Gezellig pleintje in de oude stad, waar het ook bij kouder weer nog gezellig buiten zitten is.

Resto-aanrader.

De Maschsee en de Hannover Arena.

Uitzicht vanop de top van het nieuwe Rathaus.

De tuinen van Herrenhausen.

Zicht op het industriële, maar hippe district Linden.

In de zomer is dit een strandje met bijhorende beach bar in Linden.

Celle.

Shoptip in Celle. Heerlijk boetiekje, met eigen geneeskrachtige likeur.

‘Struikelstenen’ om slachtoffers van de Holocaust te gedenken.

Rathauskeller. Het oudste restaurant van Celle.

Binnenpleintje van een vakwerkhuis.

Het oudste vakwerkhuis van de stad.

Hannover is de hoofdstad van deelstaat Niedersachsen, gelegen in het noorden van Duitsland.
Wij sliepen in het Mercure City Hotel en aten erg lekker bij ondermeer Ichiban Sushi, Meiers Lebenslust  en Francesca en Fratelli. Uit eten gaan is in Duitsland trouwens een pak goedkoper dan bij ons. Voor minder dan 10 euro heb je heel makkelijk een lekkere lunch of -diner.

Greetz! Zeg het met bloemen.

Ik krijg graag bloemen. Ik geef graag bloemen.
En ook al is het concept niet origineel. De invulling kan dat wel zijn. Check de bloemen-afdeling van de cadeau-webshop Greetz maar eens. Hopen prachtige boeketten en fijne plantjes. Kleurrijk en origineel. In alle formaten. Met of zonder vaas. Ik koop ze voor mezelf of ik laat ze bezorgen bij iemand die het verdient. Voor 21u besteld, is de volgende dag in huis.

Ik word daar blij van. Heel blij zelfs.

Waarom Ikos Olivia het beste all-in hotel ter wereld is.

Ik ben onlangs 35 geworden. Ik dacht dat ik alles gezien had. Op reisvlak dan toch. Zeker gezien mijn professionele verleden in de sector. Hopen landen, mensen en accomodaties zijn de revue gepasseerd. En toch ben ik nog verrast. Op een wel zeer aangename manier. Toch heb ik nu pas het allerbeste all-in hotel van de wereld ontdekt: het Ikos Olivia Resort.

Het Ikos Olivia resort is gelegen aan de kust van Halkidiki, het Noord-Griekse schiereiland. Halkidiki is prachtig, zo weet ik uit mijn Vlavak-tijd. Ideaal te combineren ook met upcoming city Thessaloniki.

Hier, tussen de olijfbomen, hebben ze het ietwat besmeurde concept ALL-IN carrément heruitgevonden. Weg met de kleine regeltjes, vaarwel negatieve associaties. Je hoeft ook geen lelijk polsbandje te dragen of speciaal vroeg op te staan om je handdoek over een ligstoel te gaan draperen, kwestie van die op tijd te reserveren. All-in betekent hier: alles inbegrepen, altijd op niveau en in alle rust.

Concreet?

  • Eten en drank de klok rond.
  • 300 soorten wijn.
  • Menu’s gecreëerd door Michelin chefs.
  • Enorm verfijnde buffetten, maar ook à la carte een massa heerlijke opties. Aziatisch, Frans, Italiaans, Grieks of Internationaal. You name it, het is er.
  • Mini-bar en roomservice 24/7 inbegrepen.
  • Om het all-in effect op de lokale horeca en economie wat te milderen, heeft Ikos een overeenkomst met een aantal lokale restaurants. Ook daar kan je dus gaan lunchen of dineren. Volledig binnen je all-in formule.
  • Bediening aan het zwembad en op het strand.
  • Een drankje bij het zwembad komt met hapjes erbij of zelfs met een kommetje vers fruit.
  • Uitermate vriendelijk personeel. De kalimera’s en kalispera’s vliegen je om de oren.
  • Je kamer wordt 2 keer per dag gecheckt en gepoetst.
  • Handdoeken wherever you go go.
  • Niet-gemotoriseerde watersporten inbegrepen. Ik heb me te pletter geSUPt.
  • Taxi-service van en naar de luchthaven.
  • Gratis kinderopvang voor kleuters en jonge kinderen. (De crèche voor kleine baby’s is wel te betalen, dan komt er een opgeleide kinderverzorgster!)
  • Het eerste kind logeert helemaal gratis op de kamer, andere kinderen betalen weinig.
  • De kamers zijn belachelijk ruim en gezellig. En als je geld over hebt, boek je er één met een privé-zwembad aan.
  • 5-sterren luxe, maar kinderen zijn heel erg welkom. Je hoeft ook quasi niks mee te sleuren qua gerief, want alles is voorzien. Van kinderstoelen, -borden en –bestek over buggy’s en pureetjes en papjes aan het buffet.
  • Er is plaats genoeg voor alles en iedereen, dus als koppel heb je sowieso weinig last van gezinnen met kinderen. Als je toch echt 100 procent rustig wil zitten, zijn er zowel op het strand, aan het zwembad als in de restaurants adults only- zones.
  • Dagelijks entertainment in het eigen theater. Wij zagen een zeer degelijke Michael Jackson Tribute en een leuke jaren ’90 en 2000 show.
  • Immens grote en mooie zwembaden én de properste stranden. Stoelen en handdoeken voor iedereen. Speelmateriaal voor de kleintjes.
  • Wil je toch nog nét ietsje meer? Kies dan voor de Deluxe Collections. In ruil lig je aan een ‘apart’ zwembad en is er een rustig stukje strand voor jou gereserveerd. Je hebt daarnaast ook recht op een dinertje met je voeten in het zand. Aangenaam uiteraard, maar weet dat het basispakket eigenlijk al decadent genoeg is.

Ook boeken? Ikos Olivia behoort tot de Sunweb Excellent-selectie, dat zijn de meest exclusieve resorts binnen de Sunweb vijfsterren-collectie. In deze selectie worden enkel hotels opgenomen die garant staan voor het allerhoogste serviceniveau. Ga voor meer info naar www.ikosresorts.com en voor reservatie naar sunweb.be/nl/excellent  Snel zijn wel, want de reservaties lopen als een trein!

Ikos heeft trouwens nog een paar andere fantastische resorts: Ikos Oceania (het allereerste, ook in Halkidiki) en Ikos Dassia op Corfu. Volgend jaar opent Ikos Aria op Kos en in 2020 staat de opening van het eerste Ikos Resort op Spaanse bodem gepland.

Meer avonturen en foto’s? Hier!